%notations; %charrefs; %cl1613figs; %extxml; ]> Cupido&apost;s lusthof (1613) anonymous EPU a web edition Utrecht January 2006 Emblem Project Utrecht

Het door ons gebruikte exemplaar komt uit de Koninklijke Bibliotheek Den Haag.

Verantwoording:

 Latin Italian Dutch French English future ES ...

This is our edition of Cupido&apost;s lusthof of 1613. In this introduction, we have limited ourselves to the essentials.

About the Author

Cupido&apost;s lusthof is published anonymously, but was, according to the information we find on its title-page, a product of the chamber of rhetoric &apost;Het Wit Lavendel&apost; also known as &apost;Uit levender Jonste&apost;. The book was most likely made by Gerrit Hendrik van Brueghel, who signed the preface of Cupido&apost;s lusthof with his initials (&apost;G.H. van B.&apost;). In this preface the poet describes how he, one day in May, met with a beautiful and gracious goddess. Having written all kinds of &apost;light&apost; literature (farces) before, he promises this goddess to commit himself to the more serious genres produced in chambers of rhetorics. He now presents the result of this promises, Cupido&apost;s lusthof, to the virgins and young lovers of Batavia (a name used for the Low Countries, to indicate their mythical background). They will find comfort, wisdom and virtues in this book.

Gerrit Hendrik van Breughel was bookseller in Amsterdam, and indeed member of the Brabant chamber of rhetoric 'Het Wit Lavendel' in Amsterdam. This brief sketch on Gerrit Hendrik van Breughel is based on and In 1612 en 1613 he published Boertighe cluchten, also fitting into the literary tradition of the chambers of rhetoric. And in 1605 he translated the 50 Lustighe Historien van Boccaccio (the ones not translated by Coornhert earlier on the sixteenth century). Not much more is known about Van Bruegel. With Cupido&apost;s lusthof he seems to have kept his interest for amusement, and combined it with more serious lessons about love. While doing so, he probably intended Cupido&apost;s lusthof to fit in the love emblem tradition that had proven to be very succesful in the first decade of the sixteenth century.

About Cupido&apost;s lusthof

The title-page of Cupido&apost;s lusthof contains more valuable information. It reads: CUPIDO&apost;S LUSTHOF Ende Der Amoureuse Boogaert Beplant ende Verciert Meet 22. Schoone Copere figuiren ende vele nieuwe Amoureuse Liedekes Baladen ende Sonnetten desgelickx te voren noyt inden druck geweest ofte gesien zyn gecomponeert door een wt levender Ionst Tot Amsterdam By Jan Evertssz Cloppenburch boeckvercooper opt water inden vergulden Bybel. A number of crucial aspects of Cupido&apost;s lusthof can be detracted from this declaration. First of all, its Amsterdam origin, and second its varied content. The book not only contains pictures, but songs, ballads and sonnets as well. The poems in the book are claimed to be new - a statement that should be looked at with some suspicion, considering the fact that all songs in the book are written on existing melodies -, and the book is printed by Cloppenburgh, a Amsterdam bookprinter. See:

Cupido&apost;s lusthof consists of 21 &apost;afdelingen&apost; (sections), each opening with a pictura and motto, followed by a number of texts of different nature: sonnets, ballads, dialogues, songs, refrains and rondels. Most of these poetic forms derive from the chamber of rhetoric tradition. Looking at the content of the texts, the same can be said. Many poem ends with an apostrophe to the &apost;Prince&apost;, the head of the chamber. See for instance the fifteenth &apost;afdeling&apost;, , which ends with the following concluding stanza: Prince. Onthout dees les Reyne Princes En nemet doch int goede Ghy Lieff matres Zijt mijn Voochdes Sterckt mijnen crancken moede Want nu voortaen Sal ick eel graen V niet affgaen Maer eeren tot den bloede The poet in doing so urges the reader to listen to his advice: while courting a lover, marriage should be kept in mind, as the ultimate goal and destination of all profane love.

Through the use of these specific poetic genres, and the apostrophe at the final stanza of some poems, Cupido&apost;s lusthof is firmly embedded in the tradition of chambers of rhetoric. In the Netherlands, they still played an important cultural role in the beginning of the seventeenth century. The chambers produced literature that was valued for its social function, very often composed at the occasion of a special event. The name of the chamber was used to present this literature to the world. The authors were hiding behind short 'sententiae'. G.H. van B. for instance signed with: 'Bedenckt u tis tijdt'.

Around 1615, things started to change in the Netherlands. Literature is more and more seen as the product of one singular author. When in 1616 Daniel Heinsius published his Nederduytse poemata - in which we find the Emblemata amatoria 1601 (see: ) and Het ambacht van Cupido (1613) (see: ) -, the chambers of rhetoric were set aside in the preface to this book (see: ) by Petrus Scriverius. He claims that a true poet can only thrive on talent and knowledge: two qualities most poets within the chambers of rhetoric did not have. Although Cupido&apost;s lusthof is published almost three years prior to this event, the book should maybe be looked upon as the (final) attempt of a chamber of rhetoric to prove the Dutch cultural elite wrong. Should it be shared among the song books for young, well-to-do citizens that were published in the first decades of the seventeenth century? See: The title Cupido&apost;s lusthof at least seems to locate the book somewhere between Het ambacht van Cupido (1613) and one of those popular song books, Den nieuwen lusthof (1602). The picturae in Cupido's lusthof do not have much in common with the Dutch love emblem books of the first decade of the seventeenth century (by Heinsius, Vaenius and Hooft). They are more closely related to what seems to be another, parallel tradition which origin can be traced to an emblem/songbook titled Jeucht spieghel, written by an author hiding behind the initials Z.G.H.P.H.S. (Zacharias Heyns?), and published in 1610.

Copy Used for This Edition

In making this edition of Cupido&apost;s lusthof we have used the copy of the edition of 1613 conserved in the Royal Library (The Hague), shelf number 843 B 24.

Transcription

We have transcribed the full text from the The Hague copy and encoded this text using TEI mark-up, to allow for flexibility in presentation and non-destructive editorial enhancement of the text. The full Project Guidelines for transcription, editorial intervention and indexing of the text are available elsewhere on this site.

Literature

The full Emblem Project Utrecht bibliography may be accessed using the menu option at the top of this window. A selection of literature relevant to Cupido&apost;s lusthof follows here.

, no. 78.

CUPIDO'S LUSTHOF Ende Der Amoureus&emacron; Boogaert Beplant ende Verciert Meet 22. Schoone Copere figuiren ende vele nieuwe Amoureuse Liedek&emacron;s Baladen ende Sonnetten desgelickx te voren noÿt inden druck geweest ofte gesien zÿn gecomponeert door een wt levender Ionst Tot Amsterdam By Jan Evertssz Cloppenburch boeckver- cooper opt water inden vergulden Bÿbel.
commentary ?? ??
Den ACHTBAREN VOORSIE NIGEN DISCRETEN S. HANS TIEDEMAN de Ionghe, Liefhebber der edele Poesie, Wenscht den Drucker heyl en welvaren. Achtbaer voorsienich Heer den overgrooten sin Die 'kspeur in u ghemoet, tot d'edel Reden Conste, My raden dat ick u sou bidden dat g'uyt Ionste Ontfanghen wilt den Hoff van Liefdens vlugghe Min. Ick sach het oude Iaer verrollen als een kleet Ick sach de Winter grijs weer met sijn bonte rocken En nae sijn streng' ghebiet de Lucht vol witte vlocken Eer datmen van de comst der vriesen noch en weet. De Somer is ons oudt met Lentens groene tijdt, Den Winter is ons nieu met sijn bestoven velden En spieghel Cristalijn de Min my voore stelden Nochtans haer lusthoff soet, en sprack tot my verblijt. Ghy die uyt svaders Stam zijt in mijn Iock ghegrift Kiest tot een Schut-Heer trou van mynen LVSTHOF geurich Een die Mercuri dient, en is mijn crachten speurich Door mynen gouden pijl in letterlijck gheschrift. Den Winter sal met 'tijs verwinnen niet sijn vlam Die een A.B. ontstack door tLieft ghefloncker In sijn vercoude ziel, oft schoon den Hemel proncker Mijn oom sijn vlijt verweckt soo haest Aurora quam Seght hem dat hy my dient van t' oud int Nieuwe Iaer 'K sal hem sijn soete quael doen keeren in verblyen 'K sal hem met myne gunst vereeren in het vryen Tot dat mijn oogjens bruyn sien 'tlieff ghepaerde paer Wech vlooch de schalcke Min nae Cipres schoon ghebou En ick begon de handt op 'tglad' pampier te swaeyen Met een belaeffde pen den dach craeyer int craeyen Ghebood scheen mynen Gheest dat ick u kiesen sou. Siet Heer dits dan de beed' aen dy van my u vrient Bevrijdt dees Lusthoff groen van Cupido uyt minnen Ghy sult vertrout sijn woort 'tprofijt met vreuchden winnen Dewijl dat Venus kindt veel duysent Minnaers dient. Dat u Mercuri staff in synen dienst bewaer bevrijt 't gheschreven werck voor spotters laster beeten En Zoilus argh ghebroet ick doe tgheen m' is gheheeten. Vaert wel Godt u beheyl met g'luck int Nieuwe Iaer. V dienstich goede vriendt W.I. Stam. Iaersdach Anno 1613.
commentary ?? ??
VOORREDEN. Eens op een soete tijdt, Doen Sol vvas in het hooghen Dat hy de paden ginck, hun vochticheyt op drooghen En 'tlief ghevoghelt eel, sanck helder aende Locht D'Imaginatij my doen mede buyten brocht Om te betreen met lust, soo Telles groene vveyden Dien sy tot een cieraet, met gras had gaen bespreyden En bloemkens tsaem ghemenght, thert dat imagineert Plaisierich heeft hierin een vveynich ghespantceert. Verghetende veel quaels verstandich opghenomen Ter syden van een haech, is daer tot my ghecomen Een chierlijck schoon Goddin, becleet met vvit Sattijn Verschrickende ick dacht, helaes! vvie mach dit zijn; Ick greep een cloecken gheest, en vvilde haer ghemoeten Eerbiedent icx ontfinck, sy ginck my vveder groeten En sprack, o Minnaer goet, sulcx had ick niet vertrout Dat ghy my alsoo haest als doot vergheten soudt. Ick vraechden vvie sy vvas, en vvaeraen sy my conde Dies sy antvvoorde met een liefftallighen monde Ghy die in vreucht de Ieucht, vereerden menich Liedt Versterft in myne Const, en componeeret niet Verdryvend' in u tijdt so menich onghenuchten Zijn nu verstorven al u soete Breughels cluchten? O neen, mijn reyn Iongvrou, den costelijcken tijdt Sulcx gantschlijck teghenstaet, en qualijck tselve lijdt, Dan nu ghy u verneert, en tot my comt ghevveken Sal ick als Minnaer trou, die oyt so ben ghebleken Noch chieren d'edel const, nae mijn seer slecht verstant Met eenen Lusthoff schoon, vol Liedekens gheplant Tot een verheughen van de Ionckheyt, hier met eenen Is dese schoone Maecht, met haest van my verdvveenen Dies ick tbeloofde heb, door Redenrijck bedacht Nae 'tcranck vermoghen slecht, soo veerd' te vveghen bracht Als yeder Minnaer mach met ooghen reyn beschouvven Tot loff, vant Nimphen hoff, en alle fier Iongvrouvven. Nu dan dees cleyne gunst en gaven nemet aen Battavi Maechden al, alleenich ist ghedaen Tot een vermaking van de vvijdt verleyde sinnen Ghevoechlijck na de tijdt, te houden aen het Minnen D'exempels zijn niet quaet, maer een deuchtsame leer Vervverpende het boos, en al der Maechden eer Heb ick gheexalteert, int vriendelijck versamen Het liefflijck soet ghevry, oock principael met namen Al singhent accordeert, by tvvee alleens besvvaert Om t'onderkennen so haer beyder lieven aert. In Cupidos Lusthoff, ghy Ieucht vvilt u vermaken Misschien dat ghy vvel sult, daerin ten rechten raken VVant menich soeticheyt, hier binnen vvert gheraept Van diet met neersticheyt, doorsoeckt en niet en slaept De Ieuchden raecken vvel in svvaer melancolyen, En dese sanghen soet, daer voor u gants bevryen Dat door den heldren sanck ghy scheppet sulck een lust Recht oft in Lieffden ghy, gantsch niet en vvaert ontrust Verghetende 'tverdriet, dat t' hert comt overstelpen Dees Cruyden Redenrijck, u crachtelijcken helpen. Iae brenghen groot Solaes het treurende ghemoet Dat soo veel teghenstrijts heeft inde Liefde soet. Hier mede vvensch ick al Battavi Iong Minnaren Veel vrolijcx soet ghesancx, als sy by een vergaren Dat sy dees Lusthoff dan in vrolijckheyt doorsien En plucken al het goet, het quade daer uyt vvien VVant Wt Levender Ionst, blijft Reen-rijck niet verschoven Mits ickt Rethorica heb selver gaen beloven. Tvvas Meyaes lieven tijdt doen ick ontmoeten haer En gun dees gaven u, nu tot een Nieuvve Iaer. V.L. dienstwillighen, G.H. van B.
commentary ?? ??
TOT DEN DRVCKERS. Boeckdrvckers die soo haest wat by malcander schraept Van Liedren die ghy uyt veel ander boecken raept Mijn Liedtboeck tast niet aen, 'tsou niet wel accorderen Ontbreket u Copy, Laet selfs wat componeren: Steelt niet eens anders eer, de deucht sulcx niet vermach T is altesamen nieu, 'tgheen hier comt aenden dach Dat opt 'tghemeyne veldt wast soecket nae te drucken V niet gheoorloft is uyt desen HOF te plucken.
commentary ?? ??
SONNET. De schoon Aurora rijst, eer Phœbus gheeft den schijn, Die yeders hert verheucht, int aenvanck van het daghen Maer oft den Spotters al, dit selve sal behaghen Vermoed' ick, most gheschien met overgroote pijn. Dus Schampers die niet treft, vvie dat ghy mochtet zijn Doorleest dees Lusthoff eer ghy smadich valt int claghen De fouten teeckent aen, en vviltse Momus draghen Dees sal u loonen van de moeyten t' elck termijn. Maer vvie eens anders siet, sijn eyghen niet can kijcken VVant al dat schempen can, sou me vvel Rethorijcken En Zoylus synen aert, doch laten blijcken moet. Ick stel my in hun deer, die vande Conste vvijcken Al vvaert dat sy te gaer, vvat beters lieten blijcken VVie dat veracht goe gonst, ghelijck de gecken doet.

Bedenckt u tis tijdt.

commentary ?? ??

CVPIDOOS LVSTHOF.
1. EMBLEMATA. VVat is het cierlijcxst int gheheel Als een fray toebereyt prieel Den geur vant groene looff en cruyt Deur Phœbus vvt der Aerden spruyt T' ghevvenste vvenst te zijn alleen Tgheselschap meerdert by hun tvveen Al staet den Maechdenpalm seer dicht Nochtans deurschijntet hemels licht Hun die met vvederlieffd' ghevvont Haer clachte doen hier mont aen mont Tvvelck Cupido van boven siet Door d'ooghen hy de herten schiet.
Den Hemel van des minnars sin is sijn in t' groen by sijn goddin
Een nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Onder de Linde groen, &c.</hi> In Ida t' schoone pleyn Vermaecten ick den gheest: Daer de helder gulden Son Straelden als op Helicon In soeticheden meest Gargaphiaes Fonteyn Sproot tot een Linde hooch Om de telghen soo te voen Datse mochten groeyen groen Een tack hem neder booch Met zijn Loovren schoon ontdaen Die my woud' ten dienst staen Om te planten // bey Een playsanten // Mey Met triumphe soet Voor mijn Nimphe vroet En dese schoon Valley. Ontfangt schoonste vol eer Dees reyne morghen gaeff Danckelijck wilt nemen aen Tgeen wt jonsten is bestaen Van een trou Venus slaef Nae loop des tyts te meer Laet groeyen Liefde trou So dat S'booms verharde hart Met t'lieff sap bevochtich wart Lofflijck voor elck Ionckvrou Die hun dienaer Liefde bien Totter Doot gantsch met en vlien Maer hun herten // twee Sonder smert en // wee Met medoogen // daer Voeghen soo te gaer Dat Liefde baret vree. Caliope beghint Den loffelijcken sanck Van een Diaens ghesellin Die door vriendelijcke min My hout in haer bedwanck Sy is Minerves kint In wijsheyt soo begaeft Meer als eenighe Princes Twit mijns oochs / en t' hards voochdes Waer nae een harder slaeft Tharte rust in haer lichaem Zedichlijck door lieffd' bequaem Mijn ghedachten // eel Oock vernachten // veel By myn waerde // schoon En vermaerde // Croon Int binnenste prieel. Sy is een deucht vol deucht En goede Medecijn Die inwendichlijck besluyt Cracht van Liefde met firtuyt Een hop' alleen van mijn Die t'suer maeckt soet in vreucht By d'eenichste alleen Soo dat t' gheen noyt was ghesien Eyndelingh wel can gheschien By minnent liefgens tween Phœbus sich heel helder toocht En in claericheyt verhoocht Met zijn Suyder // Son Noyt beduyder // con Zijns straels lichten // siet Onderrichten // niet Hoe subtijl hijt begon. Prince. Princesselijcke Lief S' ghelijcks reyn liefdes gront Wert met moeyten ondertast Door diepsinnicheyt verrast Met eenen loosen vont Die niemant oyt verhieff In eenicheyt bepaelt Woort inwendich wel gheraect Dat daerna hy hittich blaect Door lieffd' die hem bestraelt Dat hy mint met zwaer gheclach Die hy noyt te voren sach: Lieffds ontfanghen // zaet Recht haer ganghen // gaet En behendich // spoeyt Daert inwendich // groeyt Ghelijck den dagheraet.
Ballade. Al schijnt de aerde vast ghesloten Nochtans den wasdom comter in En neemt tot teelen een beghin Door d'helder Sol heeft zyt ghenoten Alsoo groeyt liefde in het hert Alwaer sulcx noyt vermoeyt en wert.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Schoonste Nimphe van het wout.</hi> Camne bruyt met soet gheclanck / Chiert den sanck Om soo mijnen druck te stelpen. O dat yeder Velt-goddin, Door de Min Comt tswaermoedich herte helpen / Sol int Oosten hooch bepaelt / Had doorstraelt Pomones vrucht ende boomen S' ghelijckx dat dertel kint en wicht / Deed' een schicht Int binnenste vant herte comen Hier door dede Lieffdes eer / Dies te meer Veel soete ghedachten groeyen Tot een eenich Nimphien reyn // Die alleyn Gaet mijn trou faveur verfoeyen Schoonste Nimphe niet versmaet // Noch en haet Hem die uwen troost wil wesen Waert dat ghy niet vluchten voort / Tsoete woort Soud' ons beyden wel ghenesen. Nimphe denckt om tsoet gheschrey / Doen den Mey Ick quam planten u ter eeren / Werckt sulck moeyte en faveur / Nu ghetreur Dat mach my helaes wel deeren Liefste die my doet torment / Acht opt ent Lieffd' can wederlieffde loonen Ist dat ghy blijft myn party / Ick sal dy Als een ontrou Nimphe croonen. Moorderinne van mijn vreucht / Ende Ieucht Therte was tot u ghetoghen Maer int eynde voor u siet // Dat ghy niet Van loos Iagers wort bedroghen. Denckt dan schoone reyn voochdes / Op dees les Die ghy qualijck cont onthouwen Ick sal blijven die ick bin / Vliet Goddin Misschien wie het eerst sal rouwen. Adieu Princesse peynst eerbaer / Oft noyt waer Van vrijagie ghesproken Roemt niet van een herder sleght / Maer doch seght Minne heeft haer been ghebroken.

FINIS.

T'samen-sangh van Acis ende Galathea: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Den Mey die ons de groente gheeft.</hi> Acis. Rijst op mijn clare morghenstar Chiert u om lusts behaghen Auror' ontwaeckt en schijnt van var En sy comt helder daghen. Galathea. Morpheus duyster nare nacht De Maechdendom doet schromen Veel fantasij in mijn ghedacht Ghedurich was ghecomen. Acis. Ghelijck thert na de hinde siet Door volcomen begheeren Den herder haet zijn liefgen niet Maer gaet tot heurwaerts keeren. Galathea. Dat Galathea streelt en kemt Heur blont vergulden haere Sal Acis hier niet gheven vremt Die geerne by heur ware. Acis. Gheeft ghy my weertste onghelijck Dat ick gaen lieffde tooghen Een eerbaer Nimphe deuchdenrijck Is weerdich nae te pooghen. Galathea. De weelde Moeder vande Min Het fackel-licht doet blaken Als Cupido int aenbegin Thert met een schicht comt raken. Acis. Het clare licht aen s'hemels throon Gout glinsterent gaet schijnen Maer doch mijn Galathea schoon Blijft tsherten medecijnen. Galathea. Dat Acis, Galathea mint Polphemus hem gaet belghen Van Ethna comt hy gram ghesint Om ons lieffd' wt te delghen. Acis. Beheerster vande lieffde soet Waerom laet ghyt gheschieden Dat ghy Polphemus lieven doet Een die voor hem gaet vlieden. Galathea. Een eenich harder trou in deucht Gaet ghy zijn lieff misjonnen Dat ick hem minnen sou in vreucht Is al te laet begonnen. Acis. Princes der lieffd' ghy valt rebel Een Nimph en Harder fiere Haest suldy sien voortspruyten wel Van tranen een Riviere.

FINIS.

Cruys-vers. Leda sal veel eerder swemmen In dees schoon Riviere soet Eer dat Polphemus sal temmen Een Nimphe dats hem lieven moet.
Een nieu Amoureus Liedt: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Met een Minnelijcken sin, &c.</hi> Door een inwendighen brant Groeyt t' gheen dat was ghesaeyt Als doen lieffde wert gheplant Die noch is onghemaeyt Waerom ick ben ontpaeyt Want sulcx een Minnaer schaeyt Dat hy siet // winnet niet Voordeel yet // maer verdriet T' lieffdragent hert deurraeyt. In het schoone Aemstels pleyn Weet ick een Nimphe soet Die door t' vrientlijck wesen reyn My hout in haer behoet Alleen door lieffdes gloet Die hert / sin en ghemoet Hout ghevaen // seer belaen D'edel graen // nu voortaen My haer trou Minnen doet. Als ick d'eenichste aenschou Inwendich thert verheucht Op Hop' oft sy eenmael wou Mijn treuren maken vreucht Dees suyverlijcke Ieucht Verdient het deur haer deucht Nimphe schoon // seer ydoon V persoon // is den loon Die ghy my jonnen meucht. D'aensien van des hemels licht Doet my waerschouwing veel Dat ick op haer die my sticht Moet dencken int gheheel Als d'uytvercoren deel En mijn Lusthofs prieel Waer ick knaep // lust in raep Soeten slaep // mijn lieff schaep Is Liefflijck als Canneel. Och of ghy my gonstich waert Cypria eel Goddin Dat dees mijne Nimph vermaert Veranderde haer sin Door u trouherte min Liet Lieffde groeyen in Tsoet lichaem // seer bequaem Aenghenaem // sonder blaem Waer my sulck goet ghewin. Die den Goden hebt beheert Door Lieffde menichfout Eenmael nu ten dienste keert Van dien diet u vertrout Door schichten fijn van Gout So dat zijn hop' vast bout Op een waerd'// Nimph vermaerd' Seer expaerd'// opter Aerd'/ Die hy in waerden hout. Prince. Al ist mijn Princesse ach Dat ick claech over ou Liefdde door my doet tgheclach Die vast is ende trou Iae wenst dat mijn Iongvrou Lieffdragent blyven wou Int gheduer // van Natuer Reyn en puer // senden d'uer Die ons beyd' troosten sou.

FINIS.

De lange uer,, wort wel onsacht En tvalt hem suer,, die daer na wacht.
commentary ?? Lovers in a garden house: Lovers in a garden house: ??
2. EMBLEMATA. Den Bouman bout zijn hoff off tuyn Het vvilt beloopet Berch en Duyn Den Ackerman om teelen zaeyt Op Hop' dat hijt met Lieffden maeyt Alsoo een jong bequaemlijck mensch Strect menichvverven zijnen vvensch Tgemoet de sinnen vraget raet Inbeelt sich selven gantsch gheen quaet Als hy de eenichste beleeft Maer vriend'lijck in zijn armen heeft Om met haer nae het Duyn te gaen Een goet ghenoegen can niet schaen.

Gelijck den Dou t' groen velt besproeÿt also mijn liefd' door Liefs vocht groeijt
Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Wie clopter aen mijn deurken</hi>. Het hopen ende duchten Brengt yemant quelling aen Die om reyn Lieffde suchten So menich droeven traen Niet eeuwich en vergaen. Ghy vercoren Najade Voecht u tot lieffd' ghemeen Voor sulcke schoon weldade Sal ick u dancken reen Maer ghy blijft hart als steen. Ghingt ghy my Lieffde tooghen Als ick u waertste draech Soo vant ick niet bedrooghen My selven even staech Met sulck een droeve plaech Nu can ick ondervinden Hoe dat Fortuna keert Met al AEolus Winden Onsacht word' ick gheleert Door pijne die vermeert. Och of mijns Lieffs ghedachten Halff strecten als de mijn In malcandren te achten Soo werde Medecijn Inwendich gheen fenijn. Hoe can thert onderlinghen Dat van Lieffd' ouervloeyt Hemselven doch bedwinghen Beletten dat eens bloeyt Tgheen door de Lieffde groeyt. In Hope / ducht en sorghen Claech ick dit lijden groot Al leydt reyn Lieffd' verborghen Sy sal noch bloeyen root Ofts wt der aerden sproot. Ach door het lang vertoeven Een flauwe hert verhart Hoe mach ick so bedroeven Myselven / aendoen smart Int eynt het beter wart. Princes die buyten hopen My dees vercleyning doet Elck hout zijn schoonste open Want menich schijnt wel vroet Die dat beclagen moet.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Si cest pour mon pucellage</hi>. Eerbaer Lieffde doet beminnen D'Herder een schoon Harderin Deur t'becoren vanden sin Dat d'een dander niet can winnen Doet Invidia seer quaet Door het vals gezaeyde zaet. Nochtans sal ick Liefde draghen Tsy wiet sy / die sulcx benijt Al doen nu veel haters vlijt Om reyn Lieffde te verjaghen Eenen trouwen schat hy vint Die zijn haters overwint. Doch wie reden can ghescheyden Vande loose tonghen vals Sal om weynich quaet gheschals Hem soo laten niet verleyden Dat hy waer by lieffd' bestaet Sal verkeeren in een haet. Twee die reyn als soetelieven Zijn ghestadich in haer doen Sullen vande Lieffde groen Niemant averechts voortbrieven. Tvreucht gheschiet int clauerdal Van sulck men niet smaden sal. Want waer dese accorderen Met Lieffds snaren op een toon Wercken sy hunselfs goet loon Lieffd' crijcht wederlieffds begeeren En des fackels heeten brant Vast verbint den echten bant. T' soetst een Harder can ghejaghen Is een Rhee of schoone Hin Ia een Ionghe Harderin Waerna strecket zijn behaghen D'Iager jaecht int bosch met pijn Maer soeckt altoos na het zijn. Prince. Princelijcke Harderinnen Staet een harder na u eer Lieffde wilt hem toonen weer Laet om achterclap gheen minnen. Tquaet en blijft niet ongheloont Reyne lieffd' hemselven croont.

FINIS.

Cruys-dicht. In Venus lusthof ist goet jaghen Alsmen zijn ghenoeghen siet Lieffd' sal over Lieffd niet claghen Als yeder een zijn wil gheschiedt.
Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Era die majo, &c.</hi> O Brant van binnen Die my soo bitterlijck uytbreeckt Venus der Minnen Waerom ist dat ghy tvier aensteeckt Siet doch mijn jonckheyt an Die sulcx niet lijden can. Swaer droeflijck lijden T'ontijden heb ick u ghekent Eerst wast verblijden Een strijden werdet inden ent In plaets te zijn verschoont Ick treurich wert gheloont. Tghesicht der ooghen Dat voor mijn aenschijn heeft gheblaeckt Heeft my bedrooghen Het hert ghequetst en soo gheraeckt Dat door tghesichts claerheyt Ick deerlijck ben verleyt. V ooghen vierich O Ameraudich reyne dier Doen onmanierich Ontsteken dit onlijdich vier Dat eerst began door lust Nu qualijck wort gheblust. Ghy snelle stralen Van Phœbus hemels gulden licht Condt soo niet dalen Als mijns lieffs stuer en wreet ghesicht Tgheen eerstmael smaeckten soet Brengt nu een tranen vloet. Peerle van Vrouvven Hoe crenckt ghy dus u dienaer teer Denckt oock voltrouwen Dat ghy verliesen cunt u eer Alsmen sal segghen bloot Ghy zijt d'oorsaeck mijns doot. Prince. Vaert wel o schoone Int goede neemt dat ick u wensch Denckt u persoone Dat ghy me zijt een sterflijck mensch Die oock een loon aencleeft Als ghy u dienaer gheeft.

FINIS.

Ballade. Immers waer het vvel te wenschen Dat Lieffd' int secreet ghesaeyt Openbaerlijck werdt ghemaeyt Dan soud by de sterflijck menschen Gheen alsulck verborghen quaet Oock voortbrenghen gheenen haet Maer by veel deuchtsaem persoonen Soud de eersaem Lieffde bly Vriendelijcken stadich vvoonen Die nu verd' te soecken sy.

FINIS.

SONNET. VVie in dees Lust-hoff sich, vermeydet met aendacht Vint een volmaeckte vreucht, tot zijnes lusts versaden Ia veel byweghen om, te raken tot Lieffds paden Door soete sangen die Syrenen stemme bracht. De Liedren op hun maet, ghy vindet soo ick acht Die doch Orpheus niet, in alles sal versmaden Oft de Soylisten al, onvvetende sulcx daden Trect u dat doch niet aen, vvant tis int out gheslacht. Wie selver niet, oft yet, de Redenrijck beminnen By tgoede garen me, als valsche spinnen spinnen Een yeder blijcken laet, zijn schimpelijcken aert. Niet dat van ijeder een, het best ick meen te winnen Wie tracht na ouderdom, moet vande jeucht beginnen Dus d'red&emacron; ondersoeckt, die Liefflijck staet verclaert.

FINIS.

Bedenckt u t'is tijt.
commentary ?? ??
3. EMBLEMATA. Een yvrich Iagher jaecht het vvilt Int ruyssent bosch, zijn vvinden stilt Op dat hy selffs beloeren mocht Een hart daer hy vvel eer om docht Hem comt een dichte Lommer voor VVaerin hy speurden deur t'ghehoor Party vant hart, vvelck vvas een hin Daer toe heel strecten zijnen sin De Lieffd' hem dede luystren scherp Goddinnen lust op Lieffdes herp Tvergeefs oft niet by tijts ghevvaeckt Alst Lieff zijn Lieff in Lieffd' vermaeckt.

Eij hemel vreucht wat Ieucht ons thert als t'soet accoort vereenicht wert
Tsamenghesang van Hippomenes ende Attalanta: Op de stemme. <hi rend="ital" TEIform="hi">Venus, Iuno, en Minerva, dry Goddinnen, &c.</hi> Hippomenes. Nae dat Luna om te rusten Dach en nacht verscheyd' Wild ick my wat gaen verlusten Inde Clavervveyd' Aurora quam dorstich asen Tellus weyden groen Dattet dertel vee mocht grasen En hem weeldich voen. Attalanta singt op de stemme: <hi rend="ital" TEIform="hi">Schoonste Nimphe van het vvout, &c.</hi> T Hemels helder gulden licht // Onderricht Een edele Nimphe schoone Attalanta reyne maecht // Soo 't u haecht Vliedet yeder Mans persoone Hippomenes. Ick sach dat veel Ionghelinghen Deur reyn Lieffds behoor Om Attalanta aenvinghen Prijs van loopen voor Twelck my dachte met onreden Een onwijs bestaen Deur sulck Lieffde sy dit deden Die my heeft ghevaen. Attalanta. Voor veel Harders had ick vrees Dan tot dees Schijnt te strecken myn behaghen Edel jonghlingh niet en loopt Beter Hoopt Soo suldijt u niet beclaghen. Hippomenes. Schoonste wilt soo snel niet loopen Mijn trou Lieffd' aensiet Laet my niet den doot becoopen In sulck zwaer verdriet Want in u bestaet mijn vreuchde Door een groot ghequel Peerle ende Nimph vol deuchde Vliedet niet soo snel. Attalanta. Al ist dat de Lieffd' perfect T'uwaerts streckt Behoudet Liefste u leven Want u eenich Nimph bemint Als den wint Wilt noch niet verloren gheven. Hippomenes. Cypria schoonst der Goddinnen D'minnaer hulpe doet Op dat hy deurt troulijck minnen Wint zijn Liefste soet Want ick weet dat haer ghedachten Door reyn Lieffde trou My inwendelijck groot achten Dese schoon Ionckvrou Attalanta. V soet wesen en schoonheyt My verleyt Deur de schichten die sulcx rieden Hoewel ghy de waertste zijt Voor dees tijt Attalanta weer gaet vlieden. Hippomenes. Door des Lieffdes hooch vermoghen Wan ick eene gaeff Daer de twee aff zijn vervloghen Laes! ick Lieffdes slaeff D'leste me gae avontueren Int wtwerpen coen Misschien wat ghewenste ueren My noch voordeel doen. Attalanta. Wie soud teghen Lieffdes pijl / Seer subtijl Zijn wreedicheyt toghen connen Hippomenes met verstant Attalanta. Heeft in Lieffden overwonnen Hippomenes. Door ghewenste gouden vruchten Yeder crijcht zijn deel Volmaeckt schijnen jeuchts ghenuchten In wellusts prieel Daer Lieffd' wederlieffd' gaet voeyen Met oprechten gront Soo mach sy dan eeuwich bloeyen In des werelts ront. Attalanta. Als ist dat veel Nimphen vlien T' can gheschien Dat sy mijden t' groot beswaren Als Fortuna omme went T' loopen ent Vrient'lijck sy te samen paren.

FINIS.

Cruys-vers. T' gheen int eerst scheen onghesien Staet opt laetste te gheschieden Tusschen soete jonghe lieden Hoewel sy van Lieffde vlien Cant wel alder gringst gheschien Datse trou deen dander bieden.
Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Een vrouken heb ick int herte gheprent, &c.</hi> O Dach en claren morghenstont Heel helder met behaghen Als Aurora opt Aertrijcx gront Bracht d'openingh' vant daghen Bevochtighende t' looff en gras Tgheen Sol quam overschijnen Op dat sulcx groeyde yeder pas Groen ende ras Tot veelder menschen Medecijnen. Wat vruchten dat ghy Aerde baert Deur Phœbus hooch verheven Van al gheen heeft sulck cracht oft aert Ghesondicheyt te gheven Den Minnaer die door Mins aenvanck Hem quellet menichwerven Soo dat hy wert in 't Minnen cranck Deur t' snoot ontfanck. Zijne ghesontheyt soo te derven. Eens doen Phœbus Cupido sach Zijn gulden boochjen spannen Sprack hy door hoochmoedich ghewach Mijn cracht sal u vermannen Laet my dien boghe voeren snel Die gaet ter jacht Floreren En Python heb versleghen fel Sal desen wel Veel beter dan ghy gouverneren. O Phœbi dese reden stilt V cracht haest wert bevonden Schiet ghy met uwen booch het wilt Mijn pijl sal u doorwonden Met eenen brant vol Lieffdens pijn Te laet ist dan ghevloden V eere scheelt soo veel van mijn Ghelijck als zijn De Dieren minder dan de Goden. Cupido spande zijnen booch Met eenen schicht van Goude Die snellijck in Apollo vlooch Een looden die vercoude Hy inde schoone Daphne sant Dien Phœbus Lieffd' moest bieden Maer hoe dat heeter wert zijn brant Aen elcken cant Hoe dat zijn weertste meer ghinck vlieden. Prince. Prins grooten Godt, en cleyne wicht Onsichtbaer zijn u crachten Contrary sent ghy wel een schicht De gheen die u verachten Ghy hebt in u bedwanck den goon Doetse na u wil Minnen Al schijnt hun sake staen heel schoon Verkeerden loon Door u int eynde sy ghewinnen.

FINIS.

Ballade. Die tusschen aerd' en hemel sweeft Met Gout en looden pijlen De Liefkens sulcken wonden gheeft Beclaechlijck wel by wijlen.
commentary ?? Compare (not the woman, but the man playing the instrument): Not the woman, but the man playing the instrument: ??
4. EMBLEMATA. Hy diet schier achten eenen droom Te sitten onder eenen boom VVaerom sich Bacchus had ghevlecht Bemercten alles eerst te recht Doen hy gheslapen had met lust, Vant hem in zijns Liefs schoot gherust Den Nectar daer verdreeff de quael Van tvveeghelieffkens teenenmael Den Minnaer vvenscht vvel na de doot Doch tsterven in zijns Liefstens schoot Maer meerder vreucht het oyt hem brocht Dat hy lang by haer leven mocht.

Cupidoos Heemel is te eruen met liefd in liefs schoot te steruen.
Een nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Daerder twee een vrijster vrijen, &c.</hi> In het rusten door soet dromen Legghende te slapen fier Was bynae ick opghenomen Deur Morpheus zijn bestier Vreuchdes droom my maeckten ang Soeten slaep duert eens soo langh. Iupiter had doen gheboden Een Feest te bereyden daer Noodende al d'ander goden Deur Mercurius voorwaer Twas soo chierlijck int aenvang Soeten slaep duert eens soo lang. Mars quam eerst met cloeck bestiere Hymeneus vol van vreucht En Vulcanus vanden Viere Bacchus heeft hun soo verheucht Cupido ginck Lieffdes gangh Soeten slaep duert eens soo langh. In der Goden gulden zale Dese feest was toeghericht Pluto rijck als principale Phœbus heeft de zael belicht Met zijn gouden stralen strang Soeten slaep duert eens soo langh. Triton heeft t'lavoor ghenomen Nepthun maeckte d'handen reyn AEolus is inghecomen Heel vercoelende het pleyn Aura quam onder tghedrang Soeten slaep duert eens soo langh. Al des Hemels schoon Goddinnen Quamen van hun throon playsant Die schoon Venus vander Minnen Met Minerva vol verstant Iuno Rijcklijck int ontfangh Soeten slaep duert eens soo langh. Ceres bracht daer alle vruchten Groeyende op Tellus weydt Ia Pomona vol ghenuchten En Diaen in reynicheyt Flora bracht het schoon behang Soeten slaep duert eens soo lang. Meya om het soet vermaken Met haer Muses drymael dry Amphion voor alle saken Speelden s'hemels melody Vreucht bedreeff t'ghepeysen bang Soeten slaep duert eens soo lang. Prince. Die reyn Prinslijcke Najaden Met de Nimphes vol van eer Iae oock allen de Dryaden Dienden dees feest met begheer Helder claer Syrenen sangh Soeten slaep duert eens soo langh.

FINIS.

Cruys-vers. Menich mensche schept een lust Wanneer dat hy leyt te slapen Denckt dat hy by zijn lieff rust Droomende hy vreucht gaet rapen.
Een nieu Amoureus Liedt: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Lieff uytvercoren,, Lieff triumphant.</hi> Reynder Goddinnen // En vintmen niet Ter werelt binnen Als mijn Lieff siet / Eerbaer certeyne / Als Iuno Rijck / In kuyscheyt reyne Diaen ghelijck Ick wensch dickmael In swerelts zael By mijn Loyael Te leven autentijck. Door veel ghedachten Op haer persoon Can ick niet achten Vrou Venus schoon Soo ick mocht werven Dees reyn Najaed' T'leven en sterven Stondt in een graed' Maer eer int ent Fortuna went Sal zijn bekent Tot mywaerts heur ghenaed'. Peerle der bloemen V moet ick meer Als Daphne roemen In kuyscheyt teer Want t'allen daghen Zijt weert ghy hier Een Croon te draghen Van Lauvverier Als Pallas wijs Nae t'recht advijs Der Nimphes prijs Ghewindt ghy goedertier. Lachesis rustich Lenght slevens draet Mijns Liefsten lustich Op dat langh staet Haer jeucht en groeyet Nae mijnen lust En vreuchdich bloeyet Waer inne rust Mijn soet ghedacht Dach en oock nacht Door Venus macht Die qualijck werdt gheblust. Atropos woedich V wat vermijdt Dat ghy niet spoedich Soo haest affsnijdt Het eyndt vant leven Beghint sulcks niet Voor dat het even Iupijn ghebiedt Gheen Lieffd' verdooft Oft Min berooft Van die belooft Malcander hebben siet. Waer ick my keere O Reyn Carssou Dies noch te meere Groeyt Lieffde trou Als ick mach speuren V claer Aenschijn Mindert mijn treuren En lijdens pijn Coralich root Mondeken bloot Al ist nu noot Twert wel eens Medecijn. Mijn herte open Spreeckt zijnen grondt En stelt het hopen Tot deser stont Met groot verlanghen In Lieffd' Ydoon Dat ghy ontfanghen Sult mijn persoon In u ghenae Eert valt te spae En segghen jae Met troostelijcken loon. Die eens cond' weten Lieff wat ghy denckt En s'herts secreten Waer me ghy crenckt My die voltrouwen Nae eere staet En wil opbouwen V Maechtlijck zaet Liefste beleeft Doch minlijck gheeft Diet noodich heeft Tsal wesen t'uwer baet. Prince. Princes van waerden Eel soete jeucht Op deser aerden Ghy niet en meucht Meer jonsten toonen Als u dienaer Diet weer can loonen Dan hy voorwaer En dencken tgoet Dat ghy my doet Met honich soet Laeff ick u weer eenpaer.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Go frò me windou my Lieff, &c.</hi> Als ick om rusten sacht // bedacht Gheleghen was te nacht // in cracht Doen peynsden ick ydoone Hoe dat de wijsheyt schoone Tot my quam selver gaen // seer saen. Laet u sinnen niet slecht // ghelecht Zijn tot een maecht in echt // oprecht Die ick u wel sal wijsen En weerdich is om prijsen Siet dat ghy dese maecht // behaecht. Ick sprack wijsheyts Goddin// de min Brengt oock veel droefheyts in // den sin Wist sy tot desen tijen Dat ickse dacht te vrijen So waer mijn Lieffde siet // verdriet. Pallas sprack / opter daet // met raet Sal ick u zijn te baet // hoet gaet Oock al die eerlick minnen Vyt reynder hert en sinnen Wie vrijt in eer en deucht // wint vreucht. Overschoone greyn // seer reyn Thert denckt om u certeyn // alleyn Soo wel int van u scheyden Als tsamen gaen vermeyden Die Lieffd' tot t'liefste kint // vast vint Prince. Prinslijcke Maget teer // vol eer Thert daechlijcx met begeer / streckt meer Na u wt Lieffde trouwe Als tot eenich Ionckvrouwe En wacht na tsoet propoost // van troost.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Wie clopt hier aen mijn deurtgen, &c.</hi> Cvpido hooch in crachten Den Goden ghy begheert Hoe groot sy zijn van machten V schichten ghy soo keert Dat yeder minnen leert. Iupijn cost niet bedwingen Zijn groote Lieffde snoo Maer deed' hem onderlinghen Verlieven op Io En oock op Calisto. Boreas als den stranghen Onstuymich altemet Subtijl hebdy ghevanghen Met voorberaets opset In u Lieff minnent net. V hulpe gaet ghy jonnen Door Lieffdes Fackels gloet Woud' hem den Vader gonnen De overwaertste vroet Zijn Orithia soet. Dan soud' Boreas asen Wt sliefs fonteyne claer Soet windichlijck wel blasen Een wint die voor of naer Hem vorderlijcken waer. Waer voor dit langhe smeecken Heeft Boreas gheen macht Tis tijt sulcx wert ghebleken D'wint op zijns veders cracht Sulcx wel ten rechten bracht. Ginck Boreas niet baden In dees zijns herts Rivier Orithia met smaden Soud segghen preus en fier Boreas wijckt van hier. De stercke Lieffd' can stueren Door een gheleden smert Datmen wel con vervueren Die d'minnaer eerst viel hert Dat sy verwonnen wert. Oft Orithia claechde Dat ick haer volchde nae En dattet heur mishaechde In eens te segghen jae Twert wel haer eyghen schae. Lieffd' heeftse niet bedroghen Maer Boreas onstil Is met haer opghevloghen Dus doet nu sonder schil Orithia zijn wil

FINIS.

commentary ?? A lover's lap and death: 117 ??
5. EMBLEMATA. Sy diet al in haer hart besluyt Te ruste brengt Cornet en fluyt Cicilia vvaer deur men raept Veel vreuchts, leyt soet int velt en slaept Vermits den Minnaer comt te sien Haer, van vvien hem can deucht gheschien Sy die voor hem haer lieffd' verborch Brengt Cupido gants vvt de sorch Betoonende hoe dattet hert Hier sonder arch bevonden vvert Den schicht die d'minnaer had doorstraelt VVas meed' in haer ghemoet ghedaelt.

Die liue lust die minnaers doot is t'rusten in sijn liefies schoot
Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Van Coridon en Silvia, &c.</hi> Nae dat Diana ginck te rust Met haere sterren schoone Aurora ontwaeckten met lust Bracht aen des hemels troone Den dagheraet // waer me wtgaet So menich Nimph ydoone. Apollo op zijn waghen clam Met helder gouden stralen Soo dat hy aen het rijsen quam Den schijn began te dalen Int groen gheboomt // waer tusschen stroomt Fonteinkens sonder falen. Waer toe hem yder Nimphjen spoeyt Onder des lommers bladen Doort jaghen zijnde heel vermoeyt Hunselven reyn te baden Tot een cieraet // vant maechtlijck zaet En haer cuyssche weldaden. O Waerde Aretusa reyn De schoonste van Achayen Wt u Lieff lavende Fonteyn Condy de Lieffd' versaeyen Hy die u siet // zijn jonste biet D'onrecht ghy recht condt draeyen V leden net en reyn ghemaeckt Becoren s'menschen ooghen Alpheus siend / u moedernaeckt In Lieffd' was opghetooghen Ghy schoon Goddin// stont in zijn sin Want nae u ginck hy pooghen. O Arethusa sprack hy saen Wat hevet te bedieden Dat ghy voor my wilt vluchten gaen Waeromme gaet ghy vlieden O weertste lot // ick ben een Godt Wilt my u jonste bieden. Ghy vliet ghelijck de Duyfkens doen Al voor den havick snoode Hoe snel dat ghy cont vlieden coen My is t'volghen van noode Doort lang geduer // ter lester uer Creech ick wel die eerst vloode. Als ick o Arethusa sprack Waer condy nu doch henen Diana heeft mijn Nimphe strack Met duysterheyt omschenen Dies is sy fier // in een Revier Van stonden aen verdwenen. Prince. De Princelijcke Venus sal Doort trou vervolch ghehenghen Dat dit mijn lijdens ongheval Niet meerder sal verstrenghen Maer dat ick ras // in mijns Lieffs plas Als water my sal menghen.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">O ghy</hi> Nimphe<hi rend="ital" TEIform="hi"> hooch vermaert, &c.</hi> Seght my weelde Nimphe nu Waerom u Mopso vrijt Ick waerschou o lieffste u Tschijnt boevery altijt Stelt gherust // Damons lust Vyt u Ionghe sinnen // hier Maeckt dat just // wert gheblust In my theete minnen // vier Lieffds gheboude // prijs Als het coude // ijs Mijn jeucht maket grijs. Nimph denckt op des Lieffdes gaeff Van duysent kuskens veel En hoe ghy om vatten braeff My met u armkens eel Schoon jonckvrou // heus en trou V sneeuwitte handen // vry Tsaem ghebrocht / en ghevlocht Brach ten Venus banden / my / Van u waerde // schoon Een vermaerde // loon Wacht mijnen persoon. By u al t'vermoghen staet O helder hemels licht Want ghy zijt den dagheraet Int claeren mijns ghesicht T'lieve hert / heel verwert Door reyn Lieffd' die vierich // blaeckt Waer van ou // heer en Vrouw Men u Nimphe chierich // maeckt Die verheven // wijt Alleen tleven // zijt In dees harde strijt Mijn ghestade Lieffde bloot O uytvercoren reyn Is onwtsprecklijck soo groot Als Leander ghemeyn Die Hero // minde soo Dat hy inde zee verdranck Doch Lieff ghy // sult eer my Stercken inde Lieffde cranck Waer voor met begeer Ick u Liefste teer Prijse duystmael meer Prince. T'hert Princes niet dencken // can Te derven u mijn Lieff Lieffd' groeyt noch allencken // an By hem die u verhieff D'helder lucht // brenght zijn vrucht Die ten eynde openbaert Tsoet gherucht // onbeducht Door reyn Lieffdes trouwen aert Tgheen de eere // ploecht En de Heere // voecht Beyde ons ghenoecht.

FINIS.

Dat niet en is can wel gheschien Ten baet gheen quaet weerlegghen Tvolcomen werck dat is ghesien Daer canmen wat aff segghen.
Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Vande Engelsche Fortuyn, &c.</hi> Een heeten brandt Inwendich my beswaert Soo dat tverstandt Heel weynich openbaert Om wient gheschiet Nae dien ick Lieffde blent Oock gantschlijck niet Mijn daghen heb ghekent. Eer dat ick wist Wat Lieffd' in haer besloot Deur schalcken list Cupido stralich schoot Een gouden schicht Int binnenste vant hert O dertel wicht Ghy zijt d'oorsaeck mijns smert. Ghy wreetheyt wreet Als moeder vande Min Met dit mijn leet Wat hebt ghy inden sin? Is u een vreucht Dees mijne zwaricheydt Heel weynich deucht Dat ghy de jeucht verleydt. Waer ick my keer Ter plaets daer maechden zijn Thert doet my seer Doort sien haers Lieff aenschijn Min onbekent Doet Groeyen mijn ghetreur Elck van my went En gaet met haesten deur. Die thert wel sou Begheeren / van my wijckt Dat comt deur ou Soo daghelijckx wel blijckt Nae dien ghy schoot De Nimphes menichfout Een pijl van Loot En my een strael van Goudt Waer aen is dit / O Schoonste schoon verdient? Dat ghy het wit Mijns harten niet verlient? Dat het eens schiet Waer in den lust bestaet T'claechlijck verdriet Schijnt wesen al te laet. Voorwaer ghy weet De sinnen en ghedacht S'herten secreet En waer t'ghemoet nae tracht Wilt jonnen my O arm bedroeffden mensch De weerparty Daer ick alleen nae wensch. Apollo claer // Die badt ick principael Dat hy voorwaer Door eene gulden strael My had ghetoont Door Lieffd' en reyne min Waer dat doch woont De eenichste vriendin. Gantsch gheen ghehoor En heb ick doen ontfaen Dies weer als voor Bad ick de cuysch Diaen Des avonts laet Dat sy woud' brenghen tlieff Door soeten praet By hem die haer verhieff. Den tijt verliep Diana ginck te rust Een yeder sliep Mijn pijn bleeff ongheblust Dies ghinck ick thuys En claechdent mijn ghemoet O droevich cruys Veel bitterder als roet Princes vaert wel Onkenbaer Lieffste mijn Om u ick fel // Moet lijden dese pijn Doch t'beurt soo dick By menighe Minnaer So wel ben ick Het geckjen als een aer.

FINIS.

Een nieu Amoureus Liedt: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Schoon Lieffken jent,, seer excellent, &c.</hi> Ick weet in swerelts pleyn Een overschoone greyn Die my hout ghevanghen Sy isser alleyn Mijns levens claer fonteyn Daer ick op hop' ghemeyn Met soo grooten verlanghen. Van haer te zijn absent Is my een groot torment Sy my wel can ghenesen Hart en sinnen verblent Die zijn heel tot haer ghewent Mocht ick altijt ontrent By de Alderliefste wesen. Ick hope dat wel gaet Met mijn maechdelijck zaet Die ick niet mach spreken Gheeft AEolus my baet En Neptunus dat toestaet So sal door den soeten praet Van reyn Lieffde niet ontbreken. Het schoone Aertrijck siet Scheyt ons alleene niet Beyde van malcandren De woede zee die biet Hare cracht tot mijn verdriet Maer alst eens recht gheschiet Salt wel wedrom verandren. Princesse vol eer Waert ghy by my opt meer Daer soud' Lieffde blijcken Schoon Goddinnetgen teer Ghy zijt die ick begheer Neemt van my doch gheen affkeer Laet reyn Lieffde niet beswijcken.

FINIS.

SONNET. Ghelijck als Flora schoon, wijt opent hare bladen Op dattet geurich hert, zijn cracht mocht brengen uyt Also t'lieffdragent mensch, het Lichaem me ontsluyt Om te bespeuren rechte Lieffde vol weldaden En oock hoe hooch de Lieffd' can climmen in haer graden Die door den Cupido, uyt slichaems bodem spruyt Om so te draghen voort goe vruchten vol firtuyt Door Venus die hun doet navolghen hare paden. Reyn Lieffde int Secreet, hemselfs maeckt openbaer En doet de clapperny int eynde worden waer Met goet ghenoeghen van des herten soete lusten. Den bant der Lieffden bint inwendelijcken vast So dat de wederlieffd' helpt draghen Lieffdes last Die dan int eynde doch, soo lieffelijcken rusten.

FINIS.

commentary ?? A lover's lap and death: 117 ??
6. EMBLEMATA. Den Hemel onder vvien ick buych Gherechtelijck is mijn ghetuych Dat looff of gras, oft eenich dingh Soo hups can groeyen en gheringh Ghelijck die edel Lieffd' bemint Die ons ghedacht te gader bint Ghetuych sy hier het groene looff Dat ick u hart en sinnen rooff Ghelijck ghy vveertste hebt ghedaen VVt drucklijck soudy vinden staen Den zeghel in mijn hert heel graech Der Lieffden die ick u toedraech.

Den vrijer onder t'groen geboomt sijnlust in t'mijnen nau betoont
Mey-Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Want ghy mijn sinnen en mijn ghemoet gheduerichlijcken treuren doet.</hi> Nae dat de schoone Silvere maen Haer schijnsel by nae had verlaten Diana is ter jaeht ghegaen Voor den daechraet schoon boven maten Met hare maechden seer verblijt Nu inden soeten Somers tijt. Soo haest Luna niet en verdween Aurora die began te daghen Phœbus daerna oock me verscheen Die door tsoet weer my ghinck wtjagen Dat ick Minnaer int groen quartier Vermeyden ghinck om mijn playsier. De Sonne schoon en hooch bepaelt Soo heerlijck scheen niet om verlusten En heeft het aertrijck soo bestraelt Dat ick verhit my wat ghinck rusten Onder de lommeren int groen Om my vercoeling aen te doen. O Aura comt en doch vercoelt Het licham heet / sprack ick wt Minnen Helaes daerna heb ick ghevoelt Noch zwaerder brant int herte binnen Die in my schoot door Venus erch Cupido van Pernassus berch. Waerom hebdy onkuyssche kint Der Minnen net voor my ghehanghen En alsoo door de lieffde blint Mijn jonghe hart daerin ghevanghen Om dat Lucina int groene dal Vergaert is met haer maechden al. Waerde Goddin hooghe gheeert Aensiet de Lieffde wtghelesen Die my tot eender jongvrouwe keert Laet nijdicheyt verstooten wesen Ghelooft Erynnis niet een woort Want die is seer op my ghestoort. Fortuna die soo licht'lijck draeyt Waerom verkeerdy de ghedachten AEolus die my teghen waeyt Waerom moet ick dan druck verpachten Men kent te recht een Minnent hert Als reyn zijn Liefft bevonden wert. Dus Moeder goet Meya seer schoon V jonste laet tot mywaerts blijcken Door uwer dochters Lieffd' ydoon Die ick oock eer sonder affwijcken Dus waerde Susters drijmael dry Troost die u dient tot allen ty. Prince. Oorloff Goddinne der gheboort Lucina vroet / hooghe verheven Des Minnaers claghen doch aenhoort Eens herten lust wilt my doch geven Deur Lieffde voecht te saem ons bey In desen soeten coelen Mey.

FINIS.

Een nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. Phœbus <hi rend="ital" TEIform="hi">die is lang over de Zee</hi>. O Mijn alderschoonste Nimphe reyn V Lieffde heeft my thert doorsteken Door u ghesichte ben ick alleyn Verleyt / en door u loose trecken Hebt ghy mijn Lieffdragende hert In dese wulpse Minne verwert Waer deur groeyt sware smert. Niemant en salt my ontraden // niet Met goet / noch bloet / dat anders praten Dat ick u Lieff sal versmaden // siet Oft dat ick u soud' connen ghehaten Want verde boven Pallas wijs Iae Venus en Iuno seer propijs. Voert ghy schoon Lieff den prijs. Al schijnt dat my therte vierich brant Tot yemant meer / wilt dat doch sussen Inwendich staet ghy so vast gheplant Tvier is qualijcken uyt te blussen Mits door tael vant vriendelijck woort Ick ben verwachtende eens confoort Alst gaet met Lieffden voort. Noyt gheen soo duysteren naeren nacht Oft Lieff ick moet steechs om u peysen En comt soo dickmael in mijn ghedacht Ontelbaer zijnder de duysent reysen Soo haestelijck als ick ontwaeck Met open ooghen gantsch sonder waeck Ick nae u weertste haeck. Datmen d'oprechte reyn Liefde trou Mocht int binnenst van thert doorgronden Oft oversien met oogens beschou Sy soude soo suyver zijn bevonden Dat hem verwondren soud' ghemeen Een gram verharde harte als steen Oprechte Lieffd' blijft reen. Als ick u bloosende wanghen root Aenschouwe in des werelts zale Daer toe u Albaste keeltgen bloot Iae rooder lipkens als een corale Met uwen Lieff lachenden mont En uwe sneewitte borstkens ront Dan ben ick heel ghesont. Een trouwe Lieffde men qualijck bedwingt Want tis in gheen menschen vermoghen Het hert my in tlichame springht Als ick aenschou mijns Lieffs bruyn ooghen Dees die hebben thert onghefaelt Door Lieffde uyten boesem ghehaelt Twort eens te recht betaelt. Prince. Reynder Princesse oft soo ydoon Soudemen hier niet connen beschouwen Fier van leden / net ende schoon Verd' boven alle Griecksche vrouwen Om dees ick schier mijn bloet verteer Doch dat gheschieter op deucht en eer Om Liefd te toonen weer.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Twindeken daer den Bos af drilt.</hi> Orpheus met zijn snaren // spel Dieren doet vergaren // wel Aender heyden // en groen weyden Mocht ick soo in vreuchts ghespan Vrolijcken zijn by mijn Lieff dan. Eender heeft my tot Lieffd' ghebracht Die de werelt luttel acht Nochtans sal // ick // heel bevallick Dencken om dees Maghet soet Die ick van herten dienen moet. T'soetelijck wesen heeft gheraeckt My / die daer verdriet om smaeckt Want dees schoone // maecht ydoone Heeft my met tghesicht bestraelt Lieffde wt tdiepst vant hert ghehaelt. Lieffste ghedenckt den cleynen tijdt Dat wy tsamen waren blijt Doen u ooghen / na tbetooghen Soo doorstraelden t'jonghe hert Dat ick Lieff uwen dienaer wert. Edel jonckvrou die ick Min Kende ghy mijn hert en sin Soo sout Minnen // ghy met sinnen My / die u in deuchden acht Wenschende biet u goede nacht. Prince. Nu dan Princesse vaert oock wel Maer veracht gheen slecht ghesel Lieffde reyne // nu alleyne My doet u / o jonckvrou fijn Achten voor d'alderliefste Mijn.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Al is bruyn mijn couleure.</hi> Oft yemant onberadich Hemselven is te goet Ten moet niet zijn versmadich Datmen wt goetheyt doet De menschen zijn gheboren // nou // nou Om te wesen heus en trou. Die dickmaels voor de ooghen De beste vrienden zijn De minste oock wel dooghen Door een beveynsden schijn Want achter yemants rugghe seer / seer Soo stelen sy de eer Dat al de clappers tonghen Hadden een houten neus Die loogens onbedwonghen Vast lieghen voor de leus Men soude dan die kennen // wel / wel Belieghen menich ghesel. Die niet weten te praten Dan van de lieden quaet Die mochten dat wel laten Doorsien haer eyghen staet Soo hoeffden sy te clappen // niet / niet Tgheen haer selffs wel gheschiet. Prince. Ghy Princelijcke gheesten V loghens binnen hout Den minsten metten meesten En raed ick niet soo stout Dat ghy niet meer en pratet fijn / fijn Dan dat waerheyt mach zijn.

FINIS.

Ballade. Een goet ghenoeghen Cant alles voeghen Na den rechten sin Doort langhe swijghen Sal d'Minnaer crijghen Zijn schoon Vriendin.
Cruys-vers. Ghy schoone Maechden Zijt weerdich gheeert Dien oyt ghy behaechden In Lieffd' u begheert.
commentary ?? ??
7. EMBLEMATA. T'Lieffdraghent hert dat noode scheyt Zijns Lieffstens jonste mede leydt De Peerle van zijn ooch vol pracht Niet blijven can vvt zijn ghedacht Cupido die sulcx recht betaelt Met vierich stralen dees doorstraelt En vverct zijn vvercken pertinent Hoevvel d'een d'ander is absent Nochtans verheughen sy een paer Off d'minnaer by zijn lieffgen vvaer Hoevvel de tonge seght Adieu Het hert blijft by de Lieffste nu.

O droue reijs voochdes adieu het licham scheyt t'hert blijft by u
Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Van</hi> Coridon<hi rend="ital" TEIform="hi"> en</hi> Silvia. Sal ick met droeve tranen heet Mijn zwaer verdriet ghetuyghen En met mijn ooghen sien dit leet Sonder dat ghy wilt buyghen Sal mijn jonck hart // dees bitter smart Noch langher moeten suyghen. Een langhen tijt is nu verleen Dat ick gae tvlees verteeren Altoos heb ick u Lieffste reen Gheacht een bloem met eeren Diemen met leyt // en zwaricheyt Moest plucken om tbegheeren. Doen eerst de Lieffde creech haer macht Waert ghy een spruytghen groene Dat door Apollos heete cracht Sich selfs soud' open doene Doch ghy ontsloot // meer groen als root Al in des Meys saysoene. Nu zijt ghy comen tot u tijt Een lust en welghenoeghen Ghy my u Lieff gheworden zijt Tis tijt den hoff te ploeghen Wanneert gheeft baet // ist niet te laet Tsal hem ten besten voeghen. Den hemel die niet haest en stilt Met deucht heeft u begoten En oock met schoonheyts gaven milt Tgheen my noyt heeft verdroten Twaer tijt ghepluckt // soot welgheluckt V Roosghen voortghesproten. Ghewacht heb ick nu also lang Niet sonder diep te suchten Hopende door reyn Lieffdes gang Te plucken van haer vruchten Maer nu u Looff // de Son berooff Laet ghy my in zwaer duchten. Bedroghen vind ick my voorwaer Siend u schaemroot aenschijne Als ghy nu merckten oock eenpaer De Lieffde ende pijne Och wiste ghy // wat ick al ly Ghy gaeft my Medecijne. Ghy cunt wel speuren reyne maecht Met u winckende ooghen Wat Lieffd u mijn jonck herte draecht Die ghy niet weer comt tooghen Dies ick Ionckvrou // wel sterven wou Nu ick soo ben bedroghen. Prince. Princesse die mijn lust onthout Ick hope haest te sterven Een beter loone dit vertrout Aflijvich te verwerven Dan ghy my jont // of gheven cont Hier op des werelts erven.

FINIS.

Nieu-jaerliedt: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Ick lijd int hart pijn onghewoon.</hi> Goddinnen reyn der gheleertheyt Comt hier ter steden // uyt Lieffd beneden Van Helicon u berch verbreyt En singt met reden // uyt jonsten in vreden Den Loff en prijs van een Nimphe eerbare Want sy ist weert alleen Door Lieffd' en anders gheen Dit Nieuwe Iaere. Boven Venus Goddin expaert In schoonheyt even // is sy verheven Oock Iuno in Rijckdom vermaert Haer is ghegheven // verstant beneven Pallas wijsheyts Goddin Vol deuchts voorwaere Ick stelden vant beghin Op haer mijn hert en sin Int Nieuwe Iaere. Eerbaerlijck is mijn liefste als Diana reyne // een maecht certeyne Versocht zijnde van Satyrs vals Int groene pleyne // maer eer alleyne Dees jonck-vrou heeft bemint Voor ende naere Soo oock mijn Liefste kint De deucht altijt besint. Int Nieuwe Iaere. Niet achten ick des werelts goet Had ick ten loone // dees maget schoone Tot haer soo streckt sin en ghemoet Onder den throone // gheen soo ydoone Die my oyt heeft behaecht In Lieffd' eenpaere Ick hope dat dees maecht Haer dienaer jonste draecht Int Nieuwe jaere. Prince. Princesse Pallas dochter schoon Godt wil u sparen // ghesont bewaren Goddinne onder themels throon Lieffdes verclaren doet openbaren Aen u mijn jonste groot Fonteyne claere Dus ick bely ter doot Lieff u mijn Lieffde groot Int Nieuwe Iaer.

FINIS.

Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Met een Minnelijcken sin, &c.</hi> VVaerom Venus schoon Goddin Verblint ghy soo de jeucht En doet door u valsche Min Haer winnen druck voor vreucht Want twerckt groot ongheneucht Mits Cupido toeveucht Vrient Vrindin // onghewin Int beghin // en den sin Verandert vol ondeucht. Al die nu Minnende zijt Acht Cupido niet meer En oock Venus raet altijt Versmaet als vol oneer Van haer neemt uwen keer Vernieut in Lieffden weer Minnens strijt // maeckt u quijt Troulijck vrijt // soo verblijt Reyn Lieffd' tsherten begheer. Als ghy door de Lieffden gloet Minnaers u sinnen stelt Toont doch Lieffde niet om tgoet Noch om het groote gelt Na pracht siet oft ghewelt Tghemoet doch altoos stelt Metter spoet // tot een vroet Ionckvrou soet // die haest doet Verandren tgheen quelt. Een reyn Maechdelijck Ionckvrou Moet niet zijn opstinaet Wanneer als een Minnaer trou In Lieffd' haer niet verlaet Maer troost soeckt tzijner baet Volcht sy dan goeden raet Met beschou // sonder flou Op dat nou // winnen sou Haer Minnaer goet voor quaet. Prince. Princen en Princessen bly Doch vrientlijck blijft te gaer Lieffde draghet tallen ty So prijstmen u voorwaer Verheucht int wesen claer Van u Lieffste eerbaer Soo sal vry // jalousy Noch invy // blijven by Twee Lieffkens int Nieu jaer.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Vande Enghelsche Fortuyn, &c.</hi> AEolus waeyt Fortuna neemt u keer Ick heb ghesaeyt Nu waer wel mijn begheer Dat ick by tijts Mocht maeyen met verdrach Veel schoon profijts Dat langh verborghen lach. Dat is een root En cierlijck bloemken reyn Tgheen Liefflijck sproot Wt d'aerd' by een Fonteyn Vol lavens gloet Deuchtsamich en beleeft Die mijn ghemoet By haer besloten heeft. O Amstel claer Dien Iunorijcklijck loont In u vorwaer / Een reyne Nimphien woont Wiens schoonheyt schoon En deuchtsaemheyt perfect Mijn trou persoon Thert uyt het lichaem treckt. Haer soete spraeck In alles ghemaniert Waer nae ick haeck Haer deuchdelijcken chiert Want beleeftheyt Beleefdelijcken haeckt Voorwaer gheseyt Nae een die is volmaeckt. Volmaeckt is sy En loffelijck vermaert Ghemeensaem vry En Lieffelijck van aert Twelck is een gaeff Die hoochmoedicheyt doot En maecktse braeff Diet meriteert minioot. Dit Maechtlijck zaet Als Iunos Pauwe rijck Treet over straet Heel weynich haers ghelijck Minsaem en heus Verstandich en oock vroet Lieffd' Amoureus My staech haer lieven doet. Als ick eerst creech Aen haer des cuntschaps danck Tghemoet versleech Inwendich tbloet ontspranck Mits op dat pas. Dees schoon soo ghemeensaem My daetlijck was Doch eerlijck en bequaem. Int inghewant En tbinnenste vant hert Groeyden een brant Die nu noch grooter wert En my ontrust Doort vriendelijck aenschijn Qualijck gheblust Can sonder lieffde zijn. Het sy dan waer Sy gaet / staet oft vernacht Ick ben by haer Met hert / ziel en ghedacht Het fondament Doet blijcken seer bequaem Dat vast gheprent In mijn hart staet haer naem. O Lieffde teer Die my dus hebt ghevaen Dees reyn vol eer / Wilt oock bestrijden gaen Op datse blaeckt In sulck ghelijcke Min So wert volmaeckt De Liefde der Goddin. Schept eenen lust Dat sy my Lieft eenpaer Die niet en blust Ghelijck ick draech tot haer Dwelck talder tijt Blijft eerlijck watmen calt Hoe zwaer den strijdt Der Lieffden my oock valt. Lucina vroet Als Moeder der gheboort Mijn jonste doet In Lieffden alst behoort V lieve kint Gheduerich door verdrach Heb ick bemint / Van dat ick eerst haer sach. Vaert hier me wel Princesse reyne Bruyt Beyd' ons ghequel In eenen boesem sluyt Soo sal dan niet Vercouden d'lieffde heet Oock gheen verdriet Meer groeyen wt ons leet.

FINIS.

commentary ?? Two lovers on a horse: ??
8. EMBLEMATA. O Lieffde schalck, doortrapt subtijl Veranderlijcken vvel somvvijl VVat moeyten ist die u verveelt VVanneer ghy slechts het herte steelt Der jeucht, die om den roosen crans Sich minlijck voeget totten dans Al vvas het lichaem noch so dicht Ghy comt daerin met uvven schicht Die brandende brengt sulck firtuyt Dat niet can zijn gheblusset uyt Een minnaer dus gheniet zijn Lieff Die hy uyt reynder Lieffd verhieff.

t'vleugel kint dat niet en siet de minnar in het danssen schiet
Een nieu Amoureus Liedt: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Den fieren nachtegale, &c.</hi> VVilt om het soet vermaken Schoon jonckvrou niet versaken Reyn Lieffde die gaet blaken In een jongman met eeren Wilt alle droeffheyt staken Nae tsoet verbont me haken Ons beyden sal ghenaken Veel vreuchden doort hanteren Wat is het leven och Eenlijck te wesen noch Gheen boomen met bedroch Gheplant nu werden doch Hier in des werelts erven Dan om vrucht te verwerven Niet vruchteloos te sterven Hierom hem vroet Den Bouman enten doet. Op dat van aenbeginnen Men spruyten mocht ghewinnen Die vruchten hebben binnen Vol smakelijcke lusten Sghelijcx Lieffste vriendinnen V dienaer wilt beminnen Niet langhe u versinnen Op vreucht mijn hert laet rusten Want ghy alleen doch zijt Die hert en sin verblijt Helpt my uyt Lieffdens strijt Op dat ick word' bevrijt Vant Minnen / nacht en daghen Laet my u jonst bejaghen Neemt my in u behaghen Schoon jonckvrou reyn V Min ick Lieff alleyn. Want soo ghy blijft alleyne Wat salt u Lieff certeyne Doch baten suyver reyne En fier Maechdeken schoone Laet ons leven ghemeyne O oversoeten greyne Op dat in Minnens treyne Ick u met Lieffde croone Dus aldersoetste jeucht In Lieffden my verheucht Waert ghy my toegheveucht Door eere in reyn deucht Soo soud' om vreuchts verpachten V naken gheen quae nachten Maer vrolijck van ghedachten Rusten by my Die u trou dienaer sy. Ghedenckt oock Lieff ghepresen Als ghy versuft sult wesen Tot ouderdom gheresen Wien ghy u noot sout claghen Daerom segh ick mits desen Laet my niet zijn verknesen Vyt Lieffden sonder vresen Neemt my in u behaghen Lijt dan dat Lieffde groeyt Dewijl den boom noch bloeyt Mijn jonste niet verfoeyt Maer u tot mijwaerts spoeyt Op dat doort soet ghelucken V Bloem mach yemant plucken Die sonder te verdrucken V Mint minioot Vyt Lieffden totter doot. Prince. Prinslijcke Bloem verheven V vreuchdich jonghe leven Niet comen laet tot sneven En droeffelijck bederven Volcht mijnen raet nu even Doort vriendelijck aencleven D'eerbaerheyt comt beneven Om vreuchden te verwerven Midts tsoet vermaken siet Jonck vrou reyn Lieffde biet Wilt doch een jongman niet Nu laten int verdriet Maer wilt hem eer bewijsen Soo salmen u dan prijsen Als een die vreucht doet rijsen By zijn schoon Lieff Die u in deucht verhieff.

FINIS.

Bruyloft Liedeken Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Schoon bloemken jent seer excellent.</hi> VVat gaeter boven vreucht En oversoet gheneucht In het Lieffelijck paeren Mijn herte is verheucht Om dat de jonghe jeucht In eeren en in deucht Soo vriendelijck vergaren. Vaert wech druck fantasij Mijn hert is vrolijck bly Mijn blijtschap moet ick uyten Om dese schoonste vry Die hier sit nevens my Moet ick sonder party Het vrolijck hart ontsluyten. Ick brengt de Liefste schoon En hoop dat u persoon Hier mede is te vreden Reyn beeldetgen ydoon Schoonst onder shemels troon Laet hooren uwen toon Singt ons een deuntgen mede. Vro vro gheselschap al Vergaert int soete dal Daer vreucht wort bedreven Door het blijde gheschal Soo hout u doch wat mal Tis tsoetste datmen sal Een soentgen omme gheven. Prince. Heer Bruydegom eenpaer Met uwe Bruyt eerbaer Den Heer wil by u woonen Ons me die comen naer Om te wesen Maer of Vaer Tsy dit oft t'naeste jaer Soo dat den tijt sal toonen.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Era dy Mayo, &c.</hi> Ghelijck de schoone En helder Son aen d'hoochte schijnt Iae aenden throone Op climmet ende tonder dwynt S'ghelijcx licht met bescheyt Mijns Lieffkens Lieff claerheyt. Aurora claere Soo helderlijcken niet en rijst Als een eerbaere Reyn Nimphe / die mijn herte prijst En als den dagheraet In d'morghenstont opstaet. In Ida reyne Vermaeckt haer dees soet ghemaniert Gaet ter Fonteyne Daer sy thayr vlecht en fraey verciert Na sulck ghewenste lust Sy haer int groene rust. Phœbus verheven Hoe glinsterich dat straelt zijn licht Mijn schoonst int leven Noch claerder brandet haer ghesicht In my / wie vreucht gheschiet Die haer Lieff aenschijn siet. Musijcklijck eele Gaet dees Goddinnes helder clanck Gheen Nimphes keele Voortbrenghen conde soeter sanck Als d'eenichste vriendin En voedtster vande Min. Comt en wilt laven Ghy Caliopes Suster waert Iont my de gaven Waerin ghy rijcklijck zijt vermaert Laeft my met twater reyn Wt u Syreens Fonteyn. Ghy Camne schoone Zijt d'eenichste vermaeck in vreucht Mijns levens croone Schenck ick u tot een out gheheucht Met mijn lijff ende bloet V Liefsten wille doet. Als ghy gaet jaghen Eer Lucifer te ruste treckt Int crieck vant daghen Word ick ras wten slaep gheweckt Tschijnt ick oock jaech quansuys Met u / al ben ick thuys. Dies onderlinghen Met deminueerlijck gheclem Hoor ick dan singhen V Lieff en Amoureuse stem Die deur t'aenhoor my dwingt Dat hart en ziel ontspringt. Prince. T' Princelijck peysen Brengt dese vreucht int openbaer Thien dubbelt reysen Dan alle mijn ghenuchte waer Wanneer op yeder pas. Mijn lichaem by u was.

FINIS.

Mey-Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Wie clopt daer aen mijn deurtgen</hi>. Avrora met behaghen De velden dorstich laeft Als sy beghint te daghen Al eer dat Phœbus draeft Met Sol hittich begaeft. Flora gaet me ontluycken Deur Apollos bestier Haer bloemkens Liefflijck ruycken Hierin scheppen playsier Pomonaes Maechden fier. Tellus Goddin verheven Der vruchten int ghemeyn Tgheen dor was / doet sy gheven Schoon cleeding groen en reyn Int lustich Nimphen pleyn. De Nimphes en Najaden Hierin zijn seer verheucht Mits dat om lusts versaden De oversoete jeucht Int groen te saem haer veucht. Met Hymen vol ghenuchten Het Maechdelieffken groeyt Laet varen sorgh en duchten Eer datmen t'loofgen snoeyt Dat meest in Lieffden bloeyt Schoon bloemkens int betooghen Becoren het ghesicht So doen de schoon bruyn ooghen Twelck Lieffkens twee wel sticht Daer schaemt Lieffd' onderricht. Prince. Princelijcke Princessen Wt slevens jonste draecht Faveur als reyn Matressen Vyt tsherten gront ghewaecht Reyn Lieffd' diet u behaecht.

FINIS.

De Nimphes die den Mey vercieren Croontmen met groen Lauvverieren.
Een nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Van het Engels schoenlapperken, &c.</hi> Venus Minnende Goddin Blust den brant der Minnen Die Cupido na uwen sin My schoot int herte binnen Om een die ick draech Lieffde soet Maer die acht op mijn karmen // siet Acharmen // niet Dat my nu treuren doet. Cupido had ick dit ghedacht Dat ghijt my dus sout loonen Ick had my wel te recht ghewacht V Moeder dienst te toonen Maer lacy neen tis nu te laet Dies blijf ick in doleuren // staen Iae treuren // gaen Moet ick schier desperaet. O Phœbus uwen wagen schoon Met zijn vierighe Stralen Heel hittich brant na out ghewoon Helaes ick cant verhalen Hoe my den brant der Lieffden steeckt Dies moet ick vierich blaken // nu Vreucht staken // schu Soo dat schier therte breeckt. Liefste die my doet torment Het lijden wilt versachten Mijn groote Lieffd' is u bekent Hoewel ghij t niet wilt achten Schoon Liefste licht de sware pijn Comt my met troost beneven // seer V gheven // d'eer Sal ick tot elck termijn. Prince. Vaert wel Princes der eerbaerheyt Iuno seer hooch verheven Op u alleen mijn hopen leyt Dat ghy my troost sult gheven Dat ick met u dochter eerbaer Noch leven sal in deuchden // vry Met vreuchden // bly Als een soet Liefflijck paer.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Den Mey die ons de groente gheeft, &c.</hi> Den sin doet wel dat therte moet Hem buyten gaen vermeyden Vintmen dan tgeen quellagie doet Men can daer nood' van scheyden. Int wout en dicht gheboomde wout Soud' ick my gaen vermaken De fantasy wert menichfout Die qualijck was te staken. Doen vant ick in dit nare bos Een Duyff voor alle saken Daer ick schoot menichmael na los Maer cost die niet geraken. Den tijt heb ick met lust verbeyt Int volghen door verlanghen Tot dat ick vanden wech verleyt Was / en bynae ghevanghen. Doen ick nu was by nae verdwaelt Docht my na t'recht betooghen Oft niet de Goddin onghefaelt Venus soud wesen moghen. Want doch twee Duyfkens welghepaert Die Lieffelijck treckbecken Te gader van ghelijcken aert Vrou Venus waghen trecken. Doen heeft quellagie thert en sin Noch hoogher opghetoghen Dat ick so ick volchde de Min Noch werden soud' bedroghen. Bedriecht my dan de Minne loos Door hare boose crachten Soo sal ick Venus oock altoos Seer schandelijck verachten. Dan trouwe Lieffde levet noch Dees doet my wel ghewinnen Een Maget reyn sonder bedroch Ten spijt van valse Minnen. Oorlof ghy Lieffde deuchtsaemlijck Die eerbaer Lieffgens reyne Vergaeren doet int Minnen rijck Die croon spant ghy alleyne.

FINIS.

Ballade. Hoe menich isser wel verleyt Door loose Minne dicht ghebreyt Ghelijck het net, met Lieffd' ghehangen Daer Venus selfs wert in ghevanghen Dus hy die meent te wesen vry De eerst in Lieffd' ghevanghen sy.
commentary ?? ??
9. EMBLEMATA. Ghelijck de onghestuymde zee Een Schip doet zeylen door de Ree De baren zijnde heel ontstelt Doen dickmaels dattet scheepken helt In noot dan vvel het Ancker valt Daert niet can houden vast ghestalt Soo ist met tvvee gheliefkens goet Die na het suer, vvel proeve tsoet De achterclap brout haer fenijn De vrientschap daerenteghen vvijn T'meest vvort gheacht na d'ebb' alst vloeyt Vercreghen vvert niet sonder moeyt.

Den wijn aenveert goddinne jonck was Ic in pijn nectar u schonck
Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Wee my ick mach wel claghen, &c.</hi> Ghy Amoureuse sinnen Die een schoon dochter vrijt Stelt niet soo vast u Minnen Op dat ghy gheenen strijt // lijt Voor een sulck cleyn playsier // fier De loose Min vermijt. Een heb ick uytvercoren Seer vast door Lieffd' eerbaer Doch weynich wiltse hooren Na my heur trou Minnaer // maer Dat menich droeven traen // saen My cost met lijden zwaer. By Daghen ende nachten Heb ick soo droeven ganck Ghegaen / en tot verachten So wort nu mijn ontfanck // cranck En voor dit trouwe leet / weet Zijt my noch luttel danck. Dies heb ick niet ontfanghen Voor al dees moeyten siet Dan droeffelijck verlanghen Van troost my gantsch gheschiet // niet Want hare vrienden zijn // mijn Heel bitter met verdriet. T'hert heeft sy my ontoghen Deur haer bruyn ooch opslach Mijn verstant inghesoghen Want sy een heelen dach // lach In mijn herte ghepast // vast Dit wercket groot geclach. Lieff wat ghingt ghy al spreken Tgheen noyt en was ghemeent Als dickmaels heeft ghebleken Thert dat noyt was versteent // weent Om dat ghy deur ontrou // ou Een quade Faem verleent. Hoewelt my zwaer sal vallen Te stellen wt den sin V Liefste Lieff met allen Want tbrengt my cleyn // ghewin // in Daerom seg ick dat ghy // my Ghetoocht hebt valsche Min. Ghy Iongmans vroom in eeren Sulck dochters doch versmaet Sy doen den druck vermeeren En wercken vroech oft laet // haet Waer deur een jong ghesel // wel Moet leven desperaet. Prince. Princessen hooch van moede Al zijdy rijck in pracht Verneert u als de vroede Want trotsheyt hooch gheacht // bracht Hemselven totten val // al Ter schant vant heel gheslacht.

FINIS.

Ballade. O Phœbi gouden hemels licht Door u verbijstert mijn ghesicht Also oock door de Lieffde heet Men blind'ling groeyen siet groot leet.
Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Boerinnetgen, als ghy sult water halen, &c.</hi> Edel Ionckvrouvve Daer ick op bouwe Door Cupido zijn wreede strale Die my ghewont heeft teenemale Tot een jonckvrouwe schoon Sy is der vreuchden croon Ick wacht van haer tot loon Blijschap voor quale. T'recht doet my spreken Al mijn ghebreken Om dat sy is het vier der minnen Dat in my hittich brant van binnen Midts zijnen heeten gloet Indien ghijt niet en boet Ick door reyn Lieffde moet Bijna ontsinnen. Als Daphne reyne Eer ick alleyne Ionckvrouwe schoon u boven maten En sal u tgeender tijdt verlaten Soo Theseus heeft ghedaen Zijn Ariadne saen Ick draghe na tvermaen Lieffd' boven maten. Waert ghy om winnen Schoonst' der Goddinnen Als Perseus den Ridder bouwe Ghewan Andromeda zijn Ionckvrouvve Haer leven hy verschoont En wort met haer gheloont Dan werde me ghetoont Mijn Lieffde trouwe. Prince. Edel Princesse Door u Noblesse Sal ick u numermeer begheven Maer eer bewijsen al mijn leven Soot u persoon behaecht Dat ghy wat Lieffde draecht Dan blijft ghy suyver Maecht Int hert gheschreven.

FINIS.

Bruyloft Liedeken Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Alst beghint, &c.</hi> Hout aen met vreucht / Ghy eerbaer jeucht / V nu verheucht Ghebruyckt gheneucht In eer en deucht Terwijl ghy meucht Wilt tsamen triumpheren // floreren Want yeder heeft Die thert troost gheeft Soo langh' ghy leeft Wilt soete vreucht useren. Ons Bruyt seer soet Heeft nu met spoet Haer Lieffgen goet Waer by sy moet Oock leven vroet Dat Venus doet Cupido principale // zijn strale Int herte schoot Want Lieffde groot Den Bruyd'gom boot Zijn Lieffste Lieff loyaele. Hoe Lieflijck fijn Is het om zijn By Lieffs aenschijn T'is Medecijn Tot elck termijn Voor bitter pijn Soomen voor alle wercken // mach mercken Aen Hijmens Soon Die seer ydoon Zijn Bruyt seer schoon Ontfangt tot vreuchts verstercken. Prince. Prince ghemeyn Princes eel greyn Twee Lieffgens reyn Schept vreucht alleyn Int Nimphen pleyn Door Lieffd' certeyn Gheluck wensch ick u beyden // voort scheyden Bruydegom Heer En vrou Bruydt teer Wt drucks verseer Wil Iupiter u leyden.

FINIS.

Nieu-jaerliedt: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Fortuyn Anglois, &c.</hi> O Tijt vol lusten Die door Phœbusschijn De jeucht doet rusten Daert soet is om zijn Welriekent schoone O Pegasides pleyn Daer mijn persoone Soeckt rust plaetse alleyn. Ida verheven Tgroene Nimphes dal Doet vrolijck leven Die Najades al De Muses jeuchdich Verchieren Helicon Hierom wel vreuchdich Rijst nu mijn clare Son. Een Son seer claere Diemen claerheyt heet Sy is voorwaere Als Daphne becleet Met Lauvverieren Iae Roosgens wit en root Nae d'oud' manieren Vult Flora haeren schoot. Pomonaes gaerden Haer me spoeden ras De reys t'aenvaerden Nae den hoogh' Parnas Om daer te vinden Een Nimphjen oversoet Die my beminden Ghelijck mijn hert haer doet. D'eelst der Goddinnen S'levens jonste toont Vyt reynder Minnen Lieffd' met Lieffde loont Cupido vaerdich Met zijn schichten subtijl Ghewont heeft aerdich Twee met een gouden pijl. Dat is mijn gouden Son / sliefs silvre Maen Daer Lieffd' op bouden Om dat wy ontfaen T'licht van malcandren Dat ons tot vreuchden treckt Iae d'een den andren Tot reyne Lieffd' verweckt Prince. Princesse Reyne Waertste Diana Soetste Fonteyne Die my comt te stae Twee claer ghesichten Vereenighen wel bey Om druckx verlichten In desen coelen Mey.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Met swaer ghepeys, so moet ick lamenteren.</hi> Int Hollants pleyn Weet ick een schoon Goddinne Die my in Lieffden sticht Prijs weert alleyn Als de Goddin der Minne Deur d'oversoet ghesicht Dat mijn jonck herte licht Int vriendelijck beschouwen Op der Aerden // gheen soo waerden Bloem van alle vrouwen. Als Aurora Eer sy begint te daghen Tgroen loof ontluycken doet Dat Diana Met Phœbus mocht gaen jaghen Het dertel wilt seer soet Alsoo dees weertste vroet Doort Liefflijck ooghen straelen Licht van smerte // mijn jong herte Met vrientlijcker talen. V Prijs ick Lieff Al bouen de Najaden Die yeder een noemt schoon Niemant verhieff Zijn Liefgen vol weldaden Als ick doen u persoon Want met Minerves croon Soo sal ick u verchieren Door u jeuchdich // aenschijn deuchdich En wijse manieren. Mocht ick seer dra Met moeyten u ghewinnen Ghelijck Perseus wan Andromeda Terstont soud' ick beginnen En vallen cloeck daer an Want gheene moeyten dan My souden yet verdrieten Als tot loone // u persoone Ick maer mocht ghenieten. Prince. Prinslijcke jeucht Maechdeken uytvercoren Daer al mijn hoop op staet Ionckvrou vol deucht Laet my niet gaen verloren O schoonen dagheraet Comt my doch te baet Wilt reyne Lieffd' bewijsen Voor sulck jonste // en goe gonste Lieff sal ick u prijsen.

FINIS.

SONNET. Merckt hoe Lieffdes gulden schichten Treffen soo die jeucht int hert Dat sy gantsch verwonnen wert Sonder dat haer pijn sal lichten. Dat comt door pijlen die doen swichten Dedel Lieffde seer minioot Want dees straelen zijn van loot En doen gants de Lieffde slichten. Maer wanneer van beyden zijt Gouden stralen brenghen strijt Dan floreert het soete Minnen. En twee Lieffgens nae den vlijt Trachten door reyn Lieffd' subijt D'een den andren soo te winnen.
commentary ?? ??
10. EMBLEMATA. Cond' ick bekennen u ghedacht Oft ghijt van harten my toebracht Den schijn toocht vvel een fier ghelaet En in het eynde vverdet quaet VVanneer een Nimphe liberael Is openhertich soet ter tael Oock onbedacht een vvoort ontvalt VVort vvel ten quaetsten naeghekalt Daerom jongman die u vercleent Niet vvetende oft ghijt recht meent Dees dronck sal ick versmaden niet Voor al blijft heus vvat u gheschiet.

Drinct mijn goddin voor soeten wijn mijn lijden sal verblijden sijn.
Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">O ghy</hi> Nimphe <hi rend="ital" TEIform="hi">hooch vermaert, &c.</hi> Avrora den daghe brengt Als Luna gaet te rust Metten dau het looff besprengt Tot der groen cruyden lust Phœbus fijn // helder schijn Met zijn waghen guldich // straelt Ceres trou // doort ghebou Vruchten menichfuldich // haelt Die vermakelijck / ende smakelijck Brengen schatten rijck. Hier door me ontluycken gaet De eel Pomona schoon Deur Apol in hooghen graet En oock Flora ydoon Die in fleur // soet van geur Tvelt veelverwich schoon verciert T'Nimphen pleyn // net en reyn Vreuchdich vol vant soet ghediert Hierin rap&emacron; // vreucht // en betrapen // g'neucht D'eerbaer suyver jeucht. Tellus verheven Goddin Der vruchten principael Tgeen dor was / daer sentse in Den wasdom teenemael Cleetse coen // reyn en groen Tot des maechdes minnen // loff Dies verblyt // zijn altijt D'Nimphes int Goddinnen // hoff Om de Ieuchden soet // diet veel vreuchden doet Int claver groen met spoet. Dies met Hymen vol ghenucht Het Maechden bloemken bloeyt Laet dan varen sucht en ducht Dewijl het loofken groeyt Na t'betooch // schoon int ooch Om becoren tsoet ghesicht In Slieffs tuyn // d'ooghen bruyn Dat gheliefgens wel verlicht Int betrouw&emacron; // maer // en aenschouwen // claer Het soet ghewinck van haer. Prince. Princelijcke Muses eel Vyt levendighe jonst Chiert ons aertsche schoon tonneel Met Redenrijcke gonst Soo verhieff // yeders Lieff Trou een slaver die so slaeft Dat hy wacht // dach en nacht Om van t'lieff te zijn begaeft Met een schoone // eer // en trou loone teer Deur hertlijck begheer

FINIS.

Een nieu Amoureus Liedt: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Fortuyn Anglois, &c.</hi> Swaer fantasyen Crencken therte mijn Doort eensaem vrijen Twelck my brengt in pijn Om u Carssouvve Die my oyt hebt behaecht O schoon Ionckvrouvve En jeuchdelijcke maecht. V sal ick Minnen Lieff tot alder uer Om troost te winnen Hoewel het my valt suer Midts ghy gaet wennen Van my u ghesicht claer En niet wilt kennen My voor u trou dienaer. Schoon Maecht vol eeren My doch d'oorsaeck seght Van Lieffds affkeeren My gheschiedt onrecht Zijnt clappaerts tonghen Wilt die ghelooven niet Ick word ghedronghen Te claghen mijn verdriet. Ach swaerlick suchten Moet ick om u mijn Lieff Mits ghy gaet vlucten Van die u verhieff Kende ghy therte Van my v dienaer goet Mijn bitter smerte Ghy keeren soudt int soet. Nachten en daghen Staet ghy jonckvrou schoon Int soet behaghen Van mijn trou persoon Lieffde comt quellen Tghemoet door reyne Min Hoe cont ghy stellen Mijn Lieffd' wt uwen sin. Niet can u baten Lieff al mijn droeffheyt Mits ghy wilt laten My / die troost verbeyt Het droevich leven V wesen can gheen vreucht Om dat begheven Ghy wilt mijn jonghe jeucht. Albastelijcke Fier Princesse reyn En schoonheyts rijcke Lavende Fonteyn Zijt ghy Goddinne Met uwe wangskens root In Hert en sinne Lieff ick u totter doot.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Den Mey den Mey coel is den Mey, &c.</hi> AElus Godt der winden snel Ontdeckt twout door u winden Op dat ick die nu lyd' ghequel Mijn weertste Nimph' mach vinden Want in het dichte bosch der Goon Ginck my dit leydt gheschieden De alderschoonste is ghevloon In ontrou ginck sy vlieden. Ghy Phœbus licht met eender strael Alst Hemels licht der Goden Op dat ick niet int bos verdwael Sien waer sy is ghevloden. Helpt my o Venus schoon Goddin De Alderfierste vanghen Wilt doch het net der soete Min Rontom de boomen hanghen. O ghy Cupido t'alder stondt Een Gouden schicht maeckt vaerdich Op dat ghy in het herte wont Mijn alderschoonste waerdich. Niemant nu hier mijn claghen hoort Helaes noyt meerder pijne Tot d'eynt mijns levens jaegh ick voort Na druck oft medecijne. O Nimph die my dit lijden doet Ick volch u sonder treuren Al soudet wreede wildt verwoet In dolheyt my verscheuren. Als ick dan deerlijck leg verscheurt En ghy dat comt te weten Denckt sulcx om uwent wil ghebeurt Dat my twildt heeft ghegheten. Oft ghy my dan beclaecht met leet En woudt den commer stelpen Dan comt den troost al t'onghereet En tvalt te laet te helpen. Princesse keert ten halven noch Al eer het is te spade Wilt om ons Lieffde dencken doch Soo prijs ick u ghenade.

FINIS.

Cruys-veers. Te voren wel bedacht Behoet veel droevich lijden Alst wert te recht ghebracht Cant Liefgens twee verblijden.
Een nieu Amoureus Liedt: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Met swaer ghepeys, &c.</hi> Comt al ghy Nimphen reyn Syrenen soet van sanghen Verciert der vreuchden hoff Daer Lieffde is in treyn Die dees twee heeft ghevanghen Int Minnen net tot loff Van veel jonghe paren Die Minnelijck vergaren Haer ter eeren // helpt vermeeren T'vriendelijck hanteeren. Die Lieffd' eerst had verblindt Al door den schijn der ooghen Soo dat hy nau en sach Een spieghel nu ghewint Om beter sien te moghen Daer zijn ghesicht in lach En sy met reden / Die hoefdeloos ginck treden Heeft te deghen // doort beweghen Hooft en troost ghecreghen. Met trouwer Lieffden bant Heeft Venus u ghebonden Wel oversoete paer D'onwtgheblusten brant In u twee is ghesonden Flora tot dienst van haer Brenghet sonder roemen Veel rieckende schoon Bloemen Lieffdes wapen // soet gheschapen Om vreucht in te rapen. Hymenus Godt vol vreucht Cupido hooch verheven De Speelnoots sullen zijn Des Bruydegoms vol deucht Diana cuysch van leven Pallas vol wijsheyt fijn Dees sullen leyden De Bruyt tusschen haer beyden Daer int rusten // oyt men blusten Amoureuse lusten. Prince. Prinslijck by een ghevoecht Sal Iuno by u woonen Daer yeder een nae traecht Apollo verghenoecht Niet eerder wil verthoonen Voor dat passeert den nacht Die u sal verleenen Tgheen al wieghende can weenen Onderlinghen // dat volbringhen Leert de Bruyt wel singhen.

FINIS.

Ballade. Vrede draghet vreeds Banieren Over een gherustelijck paer Die malcander soo vercieren In het houwelijck eerbaer Dat sy zijn gherust te gaer En oock soecken met hun beyden Van malcander niet te scheyden Al walt hun de werelt swaer.
Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Eradi Majo, &c.</hi> Het hert met recht beschreyt Tgheen hem is overcomen Om dat door wreedicheyt Ick ben mijn Lieff ontnomen Maer wie dat doet Het is onvroet Tot zijn onvromen. Ick had een eenich Lieff Dien ick bemind int herte Maer Pyrrus als een dieff Wechvoerden my met smerte Doch in dat dal Hy winnen sal Loon voor dees perte. Orestus is mijn heer Int herte uytvercoren Gheen vreuchde nemmermeer Ick connen sal oorboren Soo langh my hier In dit quartier Pirrus comt voren. Prince. Princesselijck bedroeft Blijff ick in swerelts zalen Midts ick het snoo gheboeft Op u persoon hoor smalen Tdroeff hert onbly Hoopt dat ghy my Wedrom sult haelen.

FINIS.

commentary ?? ??
11. EMBLEMATA. Soot Cupido belieft, hy schiet De een tot Lieffd' en d'ander niet Tschijnt hem te baren eenen lust Maer tbrengt de jonckheyt groot onrust Tschip dat den vvint contrarieert Door moeyten langhen tijt laveert Eert zijn ghevvenste haven crijcht Een Minnaer me so langhe hijcht Tot dattet loopen raeckt ten ent Zijn Lieff tot vvederlieffde vvent Dan crijghet hert zijn vollen eys In Lieffden een behouden Reys.

Het paer dat twee eensielich leeft in t'scheyden min veel droefheyt geeft
Nieu jaer Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Schoon Lieff ghy zijt prijs weert alleyne, &c.</hi> Voecht u te saem Nimphen verheven Om Liefflijck singhen daer Den Loff der Maechden reyn van lev&emacron; Die d'eere volghen naer Want Iuno die is claer De eerbaerheyts Goddin bevonden Diana oock tot allen stonden Prijst Maechdelijcke eer / int nieuwe jaer. Al ghy Thebaense Maechden reyne Die Bacchus eer aen doet Met Lauvvercranssen alghemeyne Hem in te halen soet Te samen u spoet Een Maghet in tghemoet te gangen En haer vereert met spel en sangen Want sulcx sy weerdich is door Deuchden goet. De oude Lieffde onbedwonghen Ghy Minnaers nu verlaet Het nieu laet recht zijn inghedronghen Soo schiet twee Lieffs gheen quaet Het oude boose zaet Soeckt Venus noch altijt te saeyen Dat Cupido t'onrecht doet maeyen Als twee gheliefkens zijn in sobren staet. Het quaet dat Venus wraecht int Minnen Is u Hebebekent Ter tijt als waren mijne sinnen Tot u dochter ghewent Ick quam haest int ent Door Cupido gheheel in rouwen Dat ick mijn leven sal onthouwen Gheen Minnaer noyt en was in meer torment. Niet dat hierom schoon Lieff vol eeren Mijn herte van u vliet De Lieffde daechlijcx moet vermeeren Als elck zijn Lieffste siet Mijn hert jonstich biet V nu veel vreuchts met goe ghedachten Hopende noch eens troost te verwachten Vander alderliefste sonder verdriet. Prince. Princesse Lieff ick wens welvaren Vwen persoon eerbaer Minerva jont dat wy noch paren Want reyne Lieffd' voorwaer Heeft mijn herte zwaer Gheheel doorwont tot u persoone Waerdicht Lieff u der Lieffden croone Doort vriendelijcke woort int nieuwe jaer.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Twindeken daer het bos af drilt.</hi> Onmin dede my dwalen // seer Lieffde comt my halen // weer Seyt door reden // tgheen voorleden Is / uyt uwe sinnen // stelt V niet int loose Minnen // quelt. Menighe in zijn jonghen // tijt Dickmaels onbedwonghen // vrijt Ist niet druckich // ongeluckich Want oock yemant voor of nae Comt wel te vroech oft beyt te spae. Can ick me courtoiseren // niet Dochters respecteren // yet Door wat saken // can aenraken Ick soo niet als menich // doet Maer altoos leven eenich // moet. Heet reyne Lieffd' niet vry // versaemt Waerom maecktse my // beschaemt Want na tseggen // int weerleggen Die in Lieffd' versmaet // fijn Somtijts meest beschamet // zijn. T'bedencken my tot rede // keert En den tijdt oock mede // leert Midts aenvaten // tboertich praten By zijn Lieff / hem wachter // veur Settende schaemt aen d'achter // deur. Redene seyt / die ick verhieff Yeder crijcht zijn wederlieff Die hem euen // wort ghegheven Daerom woud' ick wel eenpaer Dat ick by haer alleene waer. Prince. Venus Goddin ydoone // soet Haestich met u Soone // spoet Sonder beyden // gaet bereyden Tbed dat oyt vol lusten // lach Daer ick met mijn Lieff rusten // mach.

FINIS.

Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Den Nachtegael songer met helder tale, &c.</hi> VVie sal ick mijn ongenucht gaen claghen Die my doort ontrou Minnen gheschiet Ick hebbe soo langh in druck gaen jaeghen Nae d'alderliefste die van my vliet. Met recht mach ick wel droeffelijck wesen Die my beminde / als nu versmaet O Cupido Godt / niet weerdich ghepresen Door u soo comt my dit lijden quaet. Eenmael scheen sy my recht te Minnen Maer lacy tis nu alle vergaen Quae tonghen loos / en valssche spinnen Doen Lieffgens scheyden met droeff vermaen. Wat hevet my doch al moghen baten Dat vroech en spade ick by haer was Wat vreuchde brengt ons vriendelijck prat&emacron; Alst altemael is vergeten soo ras. Met menich vriendelijck ooghen wincken Sy lodderlijck my altoos aensach Troostlijcke woorden ghinckse my schincken Die nu verkeeren in droevich gheclach. O Liefste ist om des werelts rijckdommen Oft om het aertsche groote goet So cander gheen rechte Lieffde commen In u is pracht met overvloet. Cloeckmoedicheyt moet hier zijn gebleken Hoewel sy gantschelijck my veracht Verstouten my om haer aen te spreken En sien hoe verde het wert ghebracht. Wat heb ick menighe droeve treden Om u mijn weerde dochter schoon Gegaen / en dickmaels coude gheleden Waer voor ick ontfanghe dees bitter loon. Mocht ick u metten zweerde winnen Ghelijck den vromen Herclus wan Brezeida / ick sou beghinnen Met cloecken moet daer vallen an. T'schijnt ghy wilt u nu niet beweghen En troosten my u seer trou dienaer Een ander hebdy nu liever ghecreghen Dies icker moet leven in lijden zwaer. Princesse die mijne jeucht gaet crencken Midts ghy in Lieffden my begheeft Denckt vry dat ick op u sal dencken Soo langhe thert hier op aerden leeft.

FINIS.

Ballade. Datmen een ander toe gaet dencken Valt hemselven opten hals Sy ghenieten selffs het crencken Die daer bruycken t'minnen vals.
Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Cy cest pour mon pucellage, &c.</hi> Al het hopen ende duchten Heeft my quelling aenghedaen Om een uytvercoren graen Die my dickmael dede suchten Want doen Lieffd' eerst was gheleyt Brachtse my in zwaricheyt. Dochter waerom zijn u sinnen Tot my harder als een steen My aendoende groot gheween Wat meendy hier door te winnen Laci niet als druck soo veel Ghy crijcht me als ick u deel. Hadt ghy my oock jonst ghedraghen Als ick u persoon eerst de Soo soud' thert niet zijn t'onvre Nu moet ick den vloet doorjaghen Na Nepthunem trachten // siet Ghy schijnt my te achten // niet. AEolus sal my gheleyden Met Aura die soetlijck waeyt Boreas my meer verfraeyt Dan de onmin van ons beyden Daerom acht ick u alhier Voor een preus en spijtich dier. Triton wil met vreucht my bringhen Heel voor wint int soete dal By de schoon Syreenen al Om t'aenhooren t'liefflijck singhen Dwelck verdrijft de fantasy Door Goddinnen sanck heel bly. Wel wat mach ick sonder toeven My becommeren soo seer Dencken wil ick niet eens meer Om dees / die my gaet bedroeven Laetse my / ick blijfse schu Iae gae deur / en segh Adieu. Prince. Princes die my buyten hopen Socht te brenghen / en affgaet Denckt tis tijt eert valt te laet Voor my staet Neptunem open Dien ick nu doorsoeck met cruys Wacht ghy na gheluck in huys.

FINIS.

Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Onder de Linde groen, &c.</hi> O Ghy Meya seer schoon Die ons de groente gheeft Waerin yeder sterflijck mensch Nae zijns herts ghenoech en wensch Een groot vermaken heeft Doch niet na out ghewoon Hem die gheen Min en blust Can het gheen vermaken zijn Naer dien hy tot t'vrijen fijn Heeft gantschlijck gheenen lust Dien is Lieffde gheen gheneucht Want hem doch behaecht gheen vreucht Maer ghemeenich // hy Drooch alleenich // sy En sijn sinnen stelt Op het Aertse ghelt Dat is zijn Lieffde bly. Al is mijn Liefste rijck In allen overvloet En gheboren hooch in pracht Iae van edeldoms gheslacht En td'ocht haer maghen goet Soo sal sy niet publijck Becoren t'jonghe hert Datse niet vermaken can T'minnent hert in sulck ghespan Hoewel dat lijdet smert Want die my beminnet siet Stel ick in mijn herte niet Maer de schoonste schoon Die ick wensch te loon Deur misdaden // quaet My versmaden // gaet En vliedt van mijn persoon. Want haer die ick bemin Na my niet eens en kijckt Soo dat ickse selden spreeck Waer door mijn couleur woort bleeck En mijn ghemoet beswijckt Helaes vant aenbeghin So groeyden my dit leyt Tgeen ick claghent menichwerff Niemant noch niet melden derff Vyt vrees van zwaricheyt De Dierkens in het wijde velt Niet bedwonghen zijn ghestelt Met sulck lyen / saen Want sy vrijen // gaen Waer Lieffd wort bedout Sonder vrienden out Onder den dwanck te staen. Wat doet ghy leyde eer Die yeders lust versteeckt Door u wert gheen Min gheblust En de jeuget haren lust Door uwent wil ontbreeckt Hun hertelijck begheer Hout ghy heel onder dwanck So dat sy tot gheender ty Nerghens derven wesen vry In Lieffdes rechten ganck D'eere maeckt hun schurpeleus Soet te zijn oft Amoureus Deur medooghen // daer Slieffs bruyn ooghen // claer Sy beschouwen // niet Iae vertrouwen // siet Oft Lieffd' bedriechlijck waer. Helaes dit selve doet Inwendich groote pijn Die niet haest en wert ghekeert Maer noch daghelijcx vermeert Dat principael by mijn Deur knaging int ghemoet Die dickmael comt soo hooch Dat het droeff mismoede hert Daerin raeckt soo heel verwert Claeghent zijn vochte ooch Och die uyt zijn droeve borst Lieffde laten blijcken doorst Voor al tlijden // saen Quam verblijden // aen Want tvercloecken // wis Een besoecken // is Hoe vast reyn Lieffd sou staen. Prince. Maer ghy o Prince wreet Der Lieffden een vileyn Hebt door stuerheyt dit belet Hout my eensaem in u net Vervreemt van de Fonteyn Waerin dat met bescheet Mijn hert hem baden sou Op dat het eens reyne was Tschijnt te gheven nu gheen pas Te winnen een jong vrou Therte dat benautlijck leyt Iont ghy nu gants gheen vrijheyt Om t'ontblooten // ach Tgheen beslooten // lach Int bequame // deel Vant lichame // eel Vol Lieffden nacht en dach.

FINIS.

Ballade. Door cracht van de ghedreven eer De Lieffde staechs moet groeyen En dat thiendobbel fout te meer Wanneer haer daer met moeyen Soylus ghesellen die daechlijcx spoeyen Om de verwonnen Lieffde soet Te doen verdorren in haer bloeyen Op dat sy quam onder de voet Hier toe menich zijn beste doet Al waren alle tonghen spinnen De reyne Lieffd' doet troulijck Minnen.
SONNET. Het dertel wicht helaes,, is dickmael inghecropen Daert zijne wercken strang, stoutmoedich heeft bestaen So dat een Minnaer nau en weet waer henen gaen Hy mijden moet het gheen, daer hy me is bedropen. Na tduyster werdet dach' de volcke doen haer open Als d'hemels blau gordijne, ja onbeweechlijck staen Dies dan men Phœbus wel siet opten waghen gaen Om jaghen tgheen waerop ghestelt was alle t'hopen. Maer als inwende Lieffd' so vast gheteugelt wert Dat sy niet vry en is, daer uyt rijst groote smert Een onlijdtsame pijn, en twistich teghenstrijden. Dus dan o Venus ghy, valt niet den Lieffgens hert Laet Cupido u kindt, vermindren zijnen tert So mach de jeucht in vreucht haer somtijts wat verblijden.
commentary ?? ??
12. EMBLEMATA. Een Herderinne brengt ghequel Hoevvel vermaecklijck is haer spel Den berch en dal vant ruyssen stilt Elck jagher soeckt te jaghen tvvilt Dat hem oyt brachte svvaricheyt Invvendich knaghen ende leyt Doch hoopte dattet blinde kint Veranderlijcken als den wint Den booch sou spannen t'zijn gherieff En vvonden me zijns herten Lieff Dien hy ghemint had spaed en vroech Om sien oock vvat sy hem toedroech.

Den Harder speelt int velt met vruecht in steede mijn-lust quelt de Iuecht
Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Fortuyn Anglois, &c.</hi> O Soeten tijdt Door shemels licht seer claer Veel harden strijt Ghy wercket voor oft naer In twee die reen Passen opt spels gheluyt Maer doch de een Scheyt alder eerst wel uyt. Hy die met lust Vermakelijck neemt voor Te speelen just Liefflijck op de Bandoor Tot loff en eer Van een die nietemin Stont dies te meer Noch vaster inden sin Cupido wreet Dees beyde so ghemaeckt Dat int vergeet Het Liefflijck spelen raeckt En opter daet Dus soetich hant aen hant Al door den praet Lieffs Lieffde wort becant Het Minnen vier Hemselfs ontsteeckt door lust Soo dat het schier Can qualijck zijn gheblust Mits d'heeten gloet Van Venus selfs bedout Hy branden moet Soo langhe die vercout. Ghelijck als Sol In grooter hitten rijst En dan Apol Den wech ter jachte wijst Alsoo verwermt De Lieffd' deur soete spraeck Dus vast ghearmt Een yeder daernae haeck. Tgheen Lieffd' verhaelt Verblindet hun verstant Dat schier verdwaelt Sy zijn aen elcken cant Den soeten sin Bedencket gantsch gheen leet Dat door die Min Raeckt alles int vergheet. O Lieffde reyn Heel suyver is u doen Als soo ghemeyn Twee Lieffgens gaen int groen En tooghen daer Met herten soo beleeft Wat Lieffd' eenpaer D'een tot de ander heeft. Het diep ghesucht Comt uyt des herten gront En zijn beducht In Lieffden talder stont Wat d'eene vraecht Dat prijst de ander me Hun beyden haecht De soete Lieffd' in vre. Den Harder hoopt Het alles nae zijn sin Als niet en loopt Voor hem de Herderin Maer Liefde bint Hun beyden alsoo vast Dat storm oft wint Can doen gheen overlast. Oock hoe subijt Dat Lieffd' wilt vallen suer Den langhen tijt Te wesen schijnt gheen uer Midts met accoort Sy beyden over een Int soete woort Gheworden zijn ghemeen. Lieffde ontdeckt De vreuchde sonder smert En dan soo treckt Na d'een des anders hert Dat ongheblaemt Om een die hy verhieff Niet wort beschaemt Want t'is zijn eyghen Lieff. Zijn eyghen trou // En zijn Princesse soet / Die troost en vrou In Lieffden worden moet / Onlanghs vereent Deur vriendelijck vermaen Daert wort ghemeent En blijftet niet langh staen.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Labavotte, &c.</hi> Die Lieffde vierich draghen Int heymelijck voorwaer Wel dwalen door mishaghen Met druck en lijden swaer In pijne // siet / Als mijn gheschiet Om d'eenichste eerbaer. Ick ben vol ongheneuchden Door Lieffdes harden strijt Als een ander met vreuchden By zijn Lieff vrientlijck vrijt Dan moet ick saen Alleyne gaen Verd' vande Liefste wijt. Als dan dwaelt mijn persoone Bedroeft en desperaet En niet mijn Lieffgen schoone Ontrent haer deure staet Dan valt mijn leet Noch eens soo wreet Vergiftich ende quaet. Wel wensschen sou mijn herte By d'eenichste te zijn Om mindren veele smerte Door haer seer soet aenschijn Lieffd' Amoureus Heel schorpeleus Die wederhoudet mijn. De oorsaeck sal sy wesen In desen hoochsten noot Die smertelijck by desen My aendoen sal de doot Dat machtich // sy Is prachtich // vry En Rijck van goede groot. Ick woud' se wel aenspreken En tooghen Lieffde reyn Doch sy mocht my versteken Als Acteon ghemeyn Die d'eel Diaen Quam schouwen aen By een seer claer fonteyn. En t'mocht my soo becomen Met sulcken bitter smert Dat ick met grooter schromen Ghetransformeret wert En d'houden snel Verscheurden wel Haers meesters eyghen hert. Dan doch het hittich Minnen Heeft my ghebonden vast Ghevanghen zijn mijn sinnen Met Lieffde sterck belast Mercurij tael Sal doen tverhael De Lieffd' eens ouweert gast. Ick lieue door Noblesse Dees mijne Morgengaeff Wil van dees mijn Princesse Oock eeuwich zijn een slaeff Met grooten rou Ick seer ghetrou Thert in haer hert begraeff.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Ick hebber een uytvercoren, &c.</hi> Den Somer gaet ontsluyten De Vogelkens soet fluyten Met so Lieffelijcken sanck By een Fonteyn Int groene pleyn Ick hoorden nae tgheclanck. Pegasides verheven Stont chierichlijck na tleven Met schoon bloemkens reyn beplant Dies sach ick daer Spantseeren claer Tlieff langs den watercant. Soo haest als ick aenschoude Dees Edel reyn bedoude Sy de ooghen voor haer sloech Inwendich saen Met Lieffd ontdaen Sy vriendelijcken loech. Het hert ghinck hem verstouten By dese schoon te couten Als meer Amoureusen doen Dus ghinghen wy Tsaem zijd' aen zy Ons rusten wat int groen. Haer schoon Musijcke keele Songh op den snarenspeele Wy twee maeckten eenen dans So vast verknocht Oft waer ghevlocht Een dichten Roosen-crans. Onder een boom met lusten Wy ginghen sitten rusten Daer aen wies een vruchte soet Die dese Maecht At onvertsaecht Dat ick betreuren moet. Pijn heeft haer hert bevanghen Denckt met wat groot verlanghen Dat ick mijn soet Lieff aensach Haer rooder mont / Wert bleeck terstont Noyt bitterder gheclach. D'uer dat ick was gheboren By my wert doen versworen Mits ick sach de Liefste dus Haer wanghen bloot Ick stervent boot Een vriendelijcken kus. Prince. Het droffelijcke scheyden Tusschen ons Lieffgens beyden Sal in my vast staen gheprent Dat dusentmael Op dese quael Ick denck / voort leste ent.
Rondeel. Den Welverheuchden tijt Cant alles openbaeren Tgheen menich maeckt verblijt Den welverheuchden tijt Doet winnen harden strijt By Lijdende Minnaren Den welverheuchden tijt Cant alles openbaren.
SONNET. Bedecket sietm&emacron; staen, met s'hemels blau gordijn De onheylsame Lieffd', die pijne doet verwerven En een ghewensten lust, moet stedichlijcken derven Dies me onsichbaerlijck, doet groeyen swaere pijn. O Lieffd' en bitter Lieffd' beveynst in eenen schijn Al levende ghy doet, u trouwen Dienaer sterven Ia als een Aerden vat, verbreken tot veel scherven Een bitter galle wert, des honichs medecijn. Doch mede comt ghy wel, in Lieffden hem verrijcken Een eenichste alleen, aen wien ghijt latet blijcken En die u jeuchdich hert, alleenich heeft becoort. VVaste Lieffd' ghehecht, can tgeender zijd&emacron; wijcken Mits zijn bespraecte tong, heel listich vol practijcken V hert ghevanghen heeft, door t'Lieffelijcke woort.

FINIS.

commentary ?? ??
13. EMBLEMATA. Hy die de schoonste schenckt een blom Vervvacht haer gonste vvederom De schorpuleusheyt achterdenckt Niet vvetende vvaerom hijt schenckt Toocht in dees saeck te vvesen blood' En vvil dat oock aenveerden nood' Om niet te vvesen achterhaelt In achterclap niet affghemaelt De eerbaerheyt die hout haer vreemt Van yemant sy niet geerne neemt Yet dat haer brenghen mocht verdriet VVie vvat aenvaert vveel voor hem siet.

So haest als Sol sijn reijs begint nood 'tgroen de Iuecht bestiert door t'kint
Nieu jaer Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Hoe salich zijn de landen, &c.</hi> Doen Luna was verdwenen Al voor den dagheraet Aurora is verschenen Metten dau delicaet Die Phœbus quam verdrooghen Deur stralen uyt den hooghen Sijn schijn hem ginck vertooghen O boomen / vrucht / en zaet. Den tijt niet om verlusten Schoon onder shemels tent Een Minnaer niet liet rusten Maer deed' dat hy ghewent Hem buyten ginck vermeyen Langs Tellus Claverweyen By beemden door Valleyen Tot een vermaken jent. Dies deur Lieffds welghelucken In Floraes Lusthoff schoon Ginck ick een Roosgen plucken Presenteerdent ydoon Een Nimphe van Achayen Tot haeres lusts verfraeyen Doch sy ginck dat versmaeyen Tot spijt van mijn persoon. Reyn Nimph wilt accepteeren Van my een harder slecht Tgheen ick u coom vereeren Door reyne Lieffde echt Eel Maecht niet om verschoonen Tfaveur my sulcx doet toonen En soudet u weer loonen Aensaechdy maer u knecht. Dees bloeme schoon van bladen O Edel Nimphe reyn En wilt doch niet versmaden Gargaphiaes Fonteyn Die heeft dees laten spruyten Soet geurich vol firtuyten En nu ick u vind' buyten Schenck ickt u Lieff alleyn. Prince. Ghinght ghy Princes aenvaerden Dit bloemken seer bequaem Dat mijn hart hout in waerden Tsou my zijn aenghenaem Het soude oock by desen Een vreucht ons beyden wesen Ghy daechlijcx zijn ghepresen Als een Nimph sonder blaem.

FINIS.

Een Nieu Amoureus Liedeken: Op de Voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Ick lijd' int hert pijn onghewoon, &c.</hi> Als ick in mijne eensaemheyt Gaen overdencken / Het druckich crencken / Want tsware Minnens pack vol leyt Dwelck my allencken Verdriet comt schencken Om een eenichste schoon Reyne Goddinne Want onder shemels troon Moet ick haer Lieff persoon Door dwanck beminnen. O ghy mijns herten eenich Lieff Door uwen ooghen Hebt ghy ontooghen Mijn crachten / want dat ick verhieff Is nu vervloghen Deur Lieffds vermoghen Die my noch hout ghevaen In lijden zwaere Och oft dit weertste graen Barmhertichlijck sach aen Mijn groot ghevaere. Om u ghy edel dochter soet Gaen ick verdwijnen Met grooter pijnen Men dencken can wie tselve doet V Christalijnen Ooghen soo schijnen D'Albastelijck lichaem Sterckt my in deuchde Lieff waerde maecht bequaem Als ick hoor uwen naem Ist my een vreuchde. Och oft ghy eens te recht bedocht Die uytghenomen Lieffde volcomen Waerin dat ghy my hebt ghebrocht Tot uwer vromen Soudt ghy het schromen My weyren vanden hals Tot allen tijden En jonnen Lieffd' in als Voor soo veel onghevals My eens verblijden. Hebt Medelijden door u deucht Die ghy soeckt even Hier aen te cleven Iae mijne jong en teere jeucht Niet langher gheven Wilt sulck droeff leven Want ghy zijt d'eenich wilt Om nae te schieten Siet Lieff wie dat u bit Deur Lieffden soo verhit Om troosts ghenieten. Prince. Vaert wel Princes mijn eyghen hert Lieffde verholen My dus doet dolen In een onlijdelijcke smert Thart is ghestolen Deur heete colen Van Lieffdes reyne lust Tot desen stonden Die vierich is ontrust En qualijck wert gheblust In Swerelts ronden.

FINIS.

Nieu Amoureus Liedeken: Op de voyse. <hi rend="ital" TEIform="hi">Boerinneken als ghy sult water halen, &c.</hi> Schoon bloem verheven Mijn jeuchdich leven Lijt groot torment tot allen daghen Door Lieffde die ick u moet draghen Inwendelijck gheplant Door Venus heeten brant Die sinnen en verstant Na haer doet jaghen Lieffd' tusschen beyden My eerst verleyden Die in het herte was ghesoncken En nu de Lieffde sou ontfoncken My d'eenichste affgaet En allen tgoet versmaet Dies heb ick desolaet Liefs dranck ghedroncken. Moet het by desen Alsoo nu wesen Dat ghy gaet vlieden van u waerden